Categorie archief: nieuw klassiek

new classical art is art based on the classical tradition

Nieuwe kunstgeschiedenis

Door Gezien van de Riet
Met een bijdrage van Joke Frima over het Da Vinci Initiative

FACE-TRAC 2017
FACE: Figurative Art Convention and Expo, samen met
TRAC: The Representational Art Conference,
8-11 november 2017, Miami

FACE TRAC MIAMI

FACE TRAC 2017 opening

Continuüm, mijn droom
Een beweging! Klassieke traditie op hedendaagse leest geschoeid, vakbekwaamheid hoog in het vaandel, nadenken over wat je maakt – inhoud en vorm – over je bijdrage aan de cultuur. Gezamenlijk sterker worden. Verankeren in de officiële kunstgeschiedenis. Dat was mijn droom, al vanaf begin jaren ’80, toen ik serieus begon met tekenen en schilderen.
De klassieke traditie kent vanaf de Griekse Oudheid vele varianten. Nu wordt er een hedendaagse aan toegevoegd. Daniel Graves, oprichter van de Florence Academy of Art, spreekt ook wel van continuüm in plaats van traditie. Wat al die varianten gemeen hebben is het representeren van zichtbare werkelijkheid. Daarvoor is veel vakmensschap vereist, denk alleen maar aan het schilderen van lucht of ruimte: verf is echt iets anders… brons is geen vlees…
Schoonheid, ook die van het ontzagwekkende, het dramatische, hoort eveneens bij dat continuüm. Niet alleen techniek, niet alleen inhoud, maar een wederzijdse beïnvloeding van beide was en is het streven. Kunst met de grote K, dat mag je best zeggen.

Max Ginsburg

Max Ginsburg: Bus stop

TRAC2014 in California
In 2014 beleefde ik voor het eerst dat die droom werkelijkheid zou kunnen worden. Op Facebook zag ik een berichtje over TRAC2014 in Californië, The Representational Art Conference, die de hedendaagse klassieke traditie theoretisch wilde onderbouwen. Daar moest ik heen! De woorden ‘Renaissance’, ‘beweging’ zweefden door een betoverde zaal met meer dan 300 enthousiastelingen. Iemand naast mij barstte spontaan in tranen uit. Eindelijk uit het isolement dat zovelen hadden ondervonden, eindelijk waardering op grote schaal voor figuratie, realisme! Internationaal. Het werd toen al de ‘belangrijkste beweging in de kunstwereld van vandaag’ genoemd. Zou het stand houden?
Terug in Nederland gaf ik het stokje door aan zoveel mogelijk geïnteresseerden. Lees meer in mijn eerdere blog ‘TRAC2014. Beweging!’ Ik verlangde naar een TRAC in Nederland en Europa.

Steven Assael

Steven Assael

TRAC2015 in California
De boodschap vond weerklank bij allerlei collega’s. Maar: ticket en hotel waren prijzig. Geweldig was dat Tom Hageman, directeur van de Klassieke Academie in Groningen, en Joke Frima naar TRAC konden gaan. Ik zou er een lezing gaan geven over natuurgetrouw realisme maar werd ziek.
Helaas, in 2016 bleek dat TRAC niet meer op de oude leest kon doorgaan. Een kritiek moment.

FACE-TRAC-2017 in Miami
Maar nu komt FACE, de eerste Figurative Art Convention & Expo ter wereld! De droom van een beweging is werkelijkheid geworden, zeggen de oprichters. FACE richt zich op de hoekstenen van de representatieve kunst, de figuratie, het realisme of hoe je het ook wilt noemen. Tijdens het evenement kon je er bijvoorbeeld modeltekenen en –schilderen onder begeleiding van internationaal bekende topschilders, die ook demonstraties gaven, zoals Max Ginsburg, Steven Assael of Daniel Gerhartz. Er kwamen ook sprekers.
Het was me soms vreemd te moede. Aan de ene kant was de focus gericht op het streven naar een kwaliteit en visie die verbonden zijn met het verleden, de grote meesters van de klassieke traditie, een versterking van je eigen streven. Aan de andere kant werd naar de toekomst gekeken: hoe sluit je aan bij de jonge generatie die al zo’n andere culturele bagage heeft, wat betekent het voor de kunst dat de toekomstige mens steeds kunstmatiger wordt, dat de nieuwste reproductie technieken de ‘langzame kunst’ overbodig maken.

Max Ginsburg and Juliette Aristides

Demo painting portrait Max Ginsburg and drawing model Juliette Aristides

Daniel Gerhartz

Demo painting portrait Daniel Gerhartz

En dan interessant: FACE nodigt TRAC uit om aan deze bijeenkomst mee te doen. TRAC kan weer verder met de theoretische onderbouwing van de representatieve kunst.
Er zijn weer meer dan 300 deelnemers, waaronder Joke Frima en ik als Nederlanders, die nu de erenaam ‘Founding Member’ mogen dragen.
Niet alleen schilders en beeldhouwers nemen deel aan die beweging. Vooral in de VS zijn allerlei initiatieven ontstaan van kunstliefhebbers en kunsthistorici, ter verspreiding en verdieping van het hedendaags realisme. Die steun is cruciaal voor het voortbestaan van de klassieke traditie, voor de verankering in maatschappelijke instituties, voor het bewust maken van een groter publiek, want laten we wel wezen, kunstenaars zelf komen daar nauwelijks aan toe.
FACE zal nu jaarlijks worden gehouden.

Founding fathers: Eric Rhoads, Peter Trippi and Michael Pearce

Eric Rhoads, Peter Trippi, Michael Pearce

Eric Rhoads, Peter Trippi, Michael Pearce

Eric Rhoads with me and my book

Eric Rhoads with me and my book

 

Eric Rhoads, oprichter van FACE, algemeen directeur van kunstmagazines als Fine Art Connoisseur, PleinAir magazines, jaarlijkse PleinAir Conventies en Expo’s, en meer. FACE kiest de beste kunstenaars die ook de gave bezitten anderen aan te moedigen en te inspireren in hun demonstraties en begeleiding. Zie ook Fine Art Connoisseur december 2017.

Peter Trippi, mede oprichter van FACE, eindredacteur van Fine Art Connoisseur en mede-curator van de Alma Tadema expositie dit jaar in het Fries Museum in Leeuwarden, daarna in Wenen en Londen, nu van ‘The American Dream’ in het Drents Museum, en meer.

Zij startten in 2005 het blad Fine Art Connoisseur. In 2011 namen ze het initiatief voor een beweging. Zo’n 20 invloedrijke kunstenaars van wereldfaam werden daartoe uitgenodigd voor een geheime bijeenkomst. Droevig genoeg werd het niveau van individuele belangen niet overstegen. Teleurgesteld concludeerden Eric en Peter dat de tijd nog niet rijp was.
Toch sijpelde het idee door naar:

Michael Pearce, schilder en professor aan de kunst faculteit van de California Lutheran University. In 2012 startte hij TRAC, samen met Michael Lynn Adams, die na 2015 er mee stopte.
‘Vóór TRAC waren er geen conferenties over realistische of figuratieve kunst’, aldus Michael Pearce. ‘Dat is vreemd, want er was en is nu een enorme hoeveelheid representatieve kunst en een groot publiek dat daar in geïnteresseerd is. Het leek een groot gat dat gevuld moest worden.’

Thema’s TRAC
Van de vele thema’s die door TRAC zijn aangesneden noem ik hier: postmodernisme en hedendaagse klassieke traditie, het belang van schoonheid, neuro-esthetica, aansluiting op de jongeren, etnocentrisme in de kunstkritiek, kunstonderwijs op scholen.

 

#FACE17

Our team had a fantastic time at the Figurative Art Convention & Expo and we can't wait until next year! Thank you to all of the faculty and attendees for making this possible. It was a memorable experience. 🙂 #FACE17

Geplaatst door Fine Art Connoisseur Magazine op Dinsdag 14 november 2017

0-0-0-0-0

The Da Vinci Initiative: Changing the Culture of Art Education
Verslag van de lezing van Amanda Theis, TRAC sessions 2017

Door Joke Frima

Amanda Theis vertelt ons vol vuur over haar werkzaamheden bij het Da Vinci Initiative (DVI), dat werkt aan ‘skill-based’ educatie, ofwel educatie gebaseerd op het ontwikkelen van vaardigheden in tekenen en schilderen. Het DVI stelt lesprogramma’s samen en het idee is deze te delen en te gebruiken op middelbare scholen. Het is gericht op het schoolsysteem in de VS.

Da Vinci Initiative

Da Vinci Initiative

DVI heeft een online Channel op you-tube waar 30 filmpjes van 5 minuten zijn gepubliceerd. Dit is gratis en voor iedereen toegankelijk. www.davinciinitiative.org/

egg cup 1

egg cup 1

egg cup 2

egg cup 2

A Bargue drawing

A Bargue drawing

Amanda heeft ervaren dat de meeste docenten van teken- en handvaardigheid denken dat tekenen, als het met kunst te maken heeft, niet kan worden onderwezen. Deze wijdverbreide opvatting kwam haar ter ore tijdens nascholingsbijeenkomsten in de weekends en zomerscholen. In de VS is nascholing voor docenten verplicht.
De grootste kritiek op de visie van het DVI is dat onderwijs gericht op vaardigheden de creativiteit zou doden. Maar Amanda wijst erop dat vaardigheden slechts gereedschappen zijn die ten dienste staan van de creativiteit.

Drawing perspective from life (self made robots)

Drawing perspective from life (self made robots)

Self-portrait by Ray Wanda Totanes, 15 year old

Self-portrait by Ray Wanda Totanes, 15 year old

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zij vindt het verstandig om het modernisme niet ter sprake te brengen tijdens workshops en cursussen. Mensen trekken na het ‘skill-based’ onderwijs zelf wel hun conclusies. Veel mensen zijn visueel analfabeet en het ‘skill-based’ onderwijs opent voor hen een nieuwe dimensie.
Over ouders die bezorgd zijn dat hun kinderen, die dit soort kunst willen studeren, geen toekomst hebben, zegt ze: “Skill-based education will not give you a degree, but it wil give you jobs.” Amanda heeft zelf een atelier training genoten bij Juliette Aristides in Seattle.
In Amerika kan zo’n atelier geen lesbevoegdheid verlenen. Die krijg je alleen met een studie aan de universiteit. Het probleem is dat die universitaire kunstopleidingen geen ‘skill-based’ onderwijs geven.
Amanda wil graag van de aanwezigen te weten komen waar ze kinderen en jonge mensen naar toe kan verwijzen om goede atelier training te krijgen.

0-0-0-0-0

TRAC2018 in Leeuwarden

TRAC2018 in Leeuwarden

TRAC2018

TRAC2018 in Nederland, eerste land in Europa!
1-4 Mei 2018, in Leeuwarden.
Website: www.trac2018.com
Volg ook op internet en mijn blog.

 

0-0-0-0-0

De komende blog zal verder gaan met ‘Imitatio et Inventio’.

0-0-0-0-0

Translation EN-NL by Jeroen Strengers

Diederik Kraaijpoel herdacht

Gezien van de Riet

Diederik Kraaijpoel Wotan's throne (Grand Canyon) inkt/potlood/acryl op papier 48,5x63cm

Diederik Kraaijpoel   Wotan’s throne (Grand Canyon)   inkt/potlood/acryl op papier   48,5x63cm

Velen kennen Diederik Kraaijpoel wel, de roemruchte, unieke voorvechter van een nieuw realisme in Nederland. In 1989 verscheen zijn boek ‘De Nieuwe Salon’ waarin het establishment van het (post)modernisme op geestige en doeltreffende wijze in z’n hemd gezet werd.
Diederik was docent met een scherp oog en hij keek daarbij verder dan zijn eigen schilderwijze. Hij was schilder en tekenaar van indrukwekkende romantische landschappen, geïnspireerd door Caspar David Friedrich en de Amerikaanse subliemen als Frederic Church. Hij was schrijver van boeken die allemaal tot de bagage van zichzelf respecterende kunstenaars en kunsthistorici horen. Hij maakte waar wat hij altijd beweerde: bij het beoordelen van kunst gaat het niet om smaak, maar om inzicht. Inzicht in de werking van beeldelementen.

Diederik Kraaijpoel Aangroeisels (Sevilla) inkt/acryl op papier 25,5x33cm

Diederik Kraaijpoel   Aangroeisels (Sevilla)   inkt/acryl op papier   25,5x33cm

In 1989 werkte ik als sociologe in Bolivia en las daar ‘De Nieuwe Salon’. Het was opwindend maar ik schoot ook telkens in de lach. Eindelijk iemand die zei waar het op stond.’s Avonds studeerde ik aan de kunstacademie in La Paz en ik probeerde er de Hollandse modernistische afkeer van realisme uit te leggen, maar het was niet te doen, die malligheid was niet te bevatten. In Bolivia was iedere kunstuiting goed als de kwaliteit maar goed was.

Gezien van de Riet Meertje in de Pyreneeen tempera/olie/paneel 23,5x30cm

Gezien van de Riet   Meertje in de Pyreneeen   Tempera/olie/paneel   23,5x30cm

Terug in Nederland ontmoette ik Diederik voor het eerst in galerie Vieleers, waar hij het openingswoord voor Hermann Markard’s expositie sprak. Ik zag er meteen een mooi artikel in voor het blad PALET en vroeg hem dat te schrijven. Ik vertelde ook over mijn Boliviaanse ervaringen. Met ironie verkondigde hij later dat zelfs in Bolivia zijn boek gelezen werd. Later vertrouwde hij me toe dat hij zich toen afvroeg: “Wie is toch dat vrouwtje?” Typisch Diederik.
Daarna zou ik foto’s van mijn Boliviaanse kunstwerken laten zien, maar ik liet de map in de auto liggen, natuurlijk. Toen Diederik vroeg: “Waar is je map? Soms een aanval van bescheidenheid?” moest ik wel. Er vloeide een fijne periode uit voort. Eens in de zoveel tijd ging ik met mijn werk naar Diederik’s atelier voor een heuse masterclass. Het werd een vriendschap. Ik heb heel veel geleerd, heel andere dingen dan op de academie in Bolivia waar ik trouwens ook met veel dankbaarheid op terug kijk.

Bij Diederik thuis, 2008, L: Yolanda Kraaijpoel, M: Gezien van de Riet, R: Diederik Kraaijpoel

Bij Diederik thuis, 2008, Yolanda Kraaijpoel, Gezien van de Riet, Diederik Kraaijpoel

Een paar jaar geleden overleed Diederik en Kunstzaal van Heijningen gaf me de gelegenheid iemand uit te nodigen om samen mee te exposeren. Ik koos het werk van Diederik om hem te eren. En er werden nog twee vrienden van Diederik uitgenodigd, Annet Hiltermann en Jan van Loon. Een andere vriend van Diederik opent de expositie: Tom Hageman, directeur en oprichter van de Klassieke Academie, waarbij ook Diederik betrokken was.

Annet Hiltermann Lac des Seracs met moerasje (boven Aosta) acryl

Annet Hiltermann   Lac des Seracs bij Aosta   acryl

De expositie vindt plaats in Kunstzaal van Heijningen, een van de eerste galeries voor realisme. Leo van Heijningen is kunsthistoricus én afgestudeerd aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Een zeldzame combinatie.

Leo van Heijningen over Diederik:
“Diederik Kraaijpoel wordt als schilder gerekend tot de aartsvaders van de ‘Noordelijke realisten’. Als docent aan de Groningse kunstacademie Minerva, benadrukte hij de ambachtelijke kant van het schilderen en besteedde veel aandacht aan oude en nieuwe schildertechnieken en het werken naar de waarneming. Verder publiceerde Kraaijpoel polemische beschouwingen over kunst, waarin hij zich een pleitbezorger voor de figuratieve kunst betoonde: ‘De nieuwe salon’ uit 1989 was zijn meest spraakmakende boek. Daarnaast was hij als adviseur betrokken bij de totstandkoming van Museum de Buitenplaats in Eelde en bij de oprichting van de Klassieke Academie in Groningen. Diederik schilderde en tekende naar de natuur, met als favoriete onderwerpen dieren, planten, bomen en vooral onherbergzame landschappen. Zelf zei hij daar over: “Maar u weet, een melodie in mineur verschaft de diepste troost.” Op deze tentoonstelling kunt u behalve Kraaijpoels werk ook werken zien van drie andere kunstenaars, die Diederik als voormalig docent, collega of inspirator graag de eer willen bewijzen die hem toekomt. Alle drie zijn ooit dank zij bemiddeling van Diederik Kraaijpoel een samenwerking aangegaan met onze galerie.”

Een mooi moment in kunstenland! Opening: zaterdag 12 maart om 16.00 uur.

Jan van Loon Stilte Olieverf op doek 80x80cm

Jan van Loon Stilte   Olieverf op doek   80x80cm

DIEDERIK KRAAIJPOEL (1928 –2012), ANNET HILTERMANN, JAN VAN LOON, GEZIEN VAN DE RIET
De expositie duurt van 12 maart – 3 april
Kunstzaal van Heijningen, Noordeinde 152, Den Haag
Open: woensdag t/m zondag 12.00 – 17.30
Tel. 070-3459053
www.kunstzaalvanheijningen.nl

TRAC2014. Beweging!

Gezien van de Riet

“Het lijkt wel weer de tijd van de impressionisten!” zo was te horen op ‘The Representational Art Conference’, TRAC2014, maart dit jaar in Californië. Ik nam deel aan dit hartverwarmende en verrijkende evenement, reeds het tweede, dat georganiseerd was door de California Lutheran University. Michael Pearce en Michael Lynn Adams waren de leidende figuren. Het ging over de betekenis van realistische kunst vandaag. Zo’n 350 deelnemers – kunstenaars, filosofen, docenten, kunsthistorici, publicisten, galeriehouders en verzamelaars – woonden lezingen, panels en demonstraties bij. Ze kwamen uit de VS en Europa. Het werd al de ‘belangrijkste beweging in de kunstwereld van vandaag’ genoemd.

TRAC2014

michael lynn adams en michael pearce

Michael Lynn Adams en Michael Pearce

Brandon Kralik

Brandon Kralik

Het moment
Brandon Kralik, schilder, schrijver (Huffington Post):
“We zijn nu op het punt gekomen dat er een grote groep goed getrainde jonge schilders is. Dit is het perfecte moment om te gaan discussiëren over inhoud, betekenis en filosofie. TRAC2014 is hét forum voor zulke discussies.”

Demonstraties
Jeremy Lipking was een van de kunstenaars die demonstraties gaven:

Jeremy Lipking fasen

Jeremy Lipking fasen

Nu kon je zien wat een afbeelding niet kan tonen:

palet

palet

hij mengde de ene na andere nuance aan op zijn palet, en al de toetsen naast elkaar sloten perfect op elkaar aan, als een ononderbroken melodie. Een ware meester!

Strategie
Ook strategie kwam aan bod bij monde van Peter Trippi, eindredacteur van het kunstblad The Fine Art Connoisseur. De vraag is: hoe verwerven we een plek op allerlei niveaus, denk aan musea, media of kunstgeschiedenis. Veel mensen weten immers nog te weinig van ons bestaan. Dan is samenwerking noodzakelijk, en, kunstenaars denk er om, praat dan even niet over het gebruik van foto’s, of losse versus gladde toets, want binnen 5 minuten vliegen jullie elkaar in de haren en wordt het nooit wat met de representatieve kunst! Denk aan het grotere publiek, die interesseert zich niet voor haarkloverijen. Verover het publiek!

Peter Trippi en Teresa Oaxaca

Toekomst
Nog een greep uit de vele thema’s: wat is de betekenis van realistische kunst, wat is kitsch? Roger Scruton – bekend van de BBC-film ‘Why Beauty Matters’ – en Odd Nerdrum hielden een samenspraak. Ze ontvingen een staande ovatie en met groot enthousiasme nam iedereen afscheid, want, er werd een TRAC2015 in het vooruitzicht!

odd nerdrum, roger scruton

Odd Nerdrum en Roger Scruton

Reacties
“I felt a sense of community that I have never experienced as a painter.”
“I am reminded that I am a part of a bigger movement with important work to do.”
“TRAC was very stimulating I loved the social part of it. That said if you had asked different people in attendance “Who is your model of a great representational artist?” things start to fall apart. I would say David Park, Kara Ross would say Bouguereau and Brandon Kralik would say Odd Nerdrum. There are some real differences underneath the excitement.”
“There are many, many of us, I’d venture to say a vast majority of TRACkers 14 who felt a total sense of community on the level never experienced before. A community of purpose. A community of vision. A community of worldview. A community of philosophy in ART and in life. A community of intent. A community of what we stand for and of what we can’t stand. All of which has very little to do with any particular ‘look’ (that be much too reductionist).”

Gezien van de Riet

Links
TRAC2014: www.trac2014.org
TRAC2015: www.trac2015.org
Video: Introduction to TRAC2014

Lezing ‘Imitatio et Inventio’
TRAC2015 vindt plaats van 1 t/m 4 november in Californië. Ik ga een lezing geven over natuurgetrouw realisme, ‘Imitatio et Inventio’. Meer daarover in komende blogs.

FAConnoisseur Gezienvanderiet

Fine Art Connoisseur with White Abeles

Finalist
Mijn ‘Witte Abelen in de Duinen’ werd een van de finalisten in de competitie 2015 van het Art Renewal Centre (ARC) in Californië en is in augustus gepubliceerd in Fine Art Connoisseur.
ARC is een museum voor figuratieve kunst en bevordert deze heel actief, evenals Fine Art Connoisseur.