[:nl]


Imitation and Imagination 2, TRAC2018

Dürer, how to imitate complex figures

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

 

In mei 2018 gaf ik een lezing, Imitation and Imagination, voor TRAC2018 (The Representational Art Conference) in Nederland, samen met Ernst van de Wetering, belangrijkste Rembrandt autoriteit ter wereld. Zijn bijdrage ging over Rembrandt en het onderscheiden van kwaliteit in de kunst. Hij vergeleek werken van Rembrandt met die van leerlingen. Zijn lezing was gebaseerd op:

A  CORPUS  OF  REMBRANDT  PAINTINGS  Volume  V  Chapter  IV  met de titel:  On  quality:  Comparative  remarks  on  the  function  of  Rembrandt’s  pictorial  mind  (pp.  283  –  310).  Freely  accessible  in  The  Rembrandt Database:

http://rembrandtdatabase.org/literature/corpus?tmpl=pdf&pdf=/images/corpus/CorpusRembrandt_5.pdf

 

Rembrandt, Abraham's sacrifice and Unknown, Abraham's sacrifice

Rembrandt, Abraham’s sacrifice and
Unknown, Abraham’s sacrifice

Mijn lezing betrof natuurgetrouw realisme, het spanningsveld tussen imitatie en verbeelding in de klassieke kunst, ook in zijn hedendaagse variant.
Naturalisme is een van de vele uitingen van realisme, eentje met een hoge graad van imitatie.
Een commentaar in facebook (28-10-2014) op een zeer realistisch schilderij spreekt boekdelen:

Huysman. Street in Utrecht i

Gerard Huysman. Utrecht, street in backlight, oil on panel, 2013

‘Ik kan niet begrijpen waarom een kunstenaar zo hard zou werken om een schilderij als dit te maken dat zoveel op een foto lijkt. Daar zijn camera’s voor. Ik zie hier de bedrevenheid van de kunstenaar, maar niet de ziel.’

Dit soort opinies hoor je vaak. Want zeg zelf: verdringt naturalisme niet de verbeelding? Exact! Geen ziel, geen artistieke creativteit! En daarover gaat deze discussie.
Ik ga de mening bestrijden dat verbeelding in het naturalisme ontbreekt.

 

Deel 1 van de lezing staat in mijn blog van augustus 2017 (zie Archief).
Deel 2 van Imitatie en Verbeelding volgt nu.

Bovengenoemde kritiek raakte toch aan mijn twijfels over eigen werk. Allerlei vragen lieten me jarenlang niet los:
● Is naturalistische kunst eigenlijk hetzelfde als kopiëren?
● Is het een lagere kunstvorm? Saai?
● Veel mensen houden van dit soort werk, maar dat betekent niet dat het relevante kunst is.
● Voegt het iets toe? Tenslotte is de echte wereld er al. Daar moet je iets mee doen, aan toevoegen.
● Moet je je persoonlijke gevoelens niet in je kunst leggen?

drawing I don't know any more

I don’t know any more, pencil-eraser-paper

Goede kunst, wie beoordeelt dat?

Het hedendaagse realisme in Nederland bloeit nu al zo’n dertig jaar. Dat is heel bijzonder in Europa. Toch wordt doorgaans deze kunst nog steeds door de officiële kunstinstellingen en media genegeerd, of erger, verworpen. Na dertig jaar is dat heel vreemd. Een cultuurschat wordt zo aan het grotere publiek onthouden.

Februari dit jaar nog schreef Joyce Roodnat in de NRC over exposanten in Museum More, waaraan ook Henk Helmantel deelnam:

“Dick Ket lijkt een realist, maar eigenlijk valt hij bij de andere drie uit de toon, met zijn ostentatieve nieuwsgierigheid naar de abstracte kracht van kleuren en composities. Mankes en Verster attaqueren hun onderwerp eigengereid en in spagaat: ze verbeelden het steevast teder en heftig tegelijk. Henk Helmantel is daarentegen een zakelijke realist. Precisie is leidraad, gevoel wil hij er niet bij hebben. Dat houdt hij voor zichzelf.
Vergelijk deze vier kopstukken en je ziet dat het realisme gevaarlijk is. Virtuositeit is geboden. Maar ‘net een foto’ is géén compliment. ‘Net echt’ nog minder. De realistische kunstenaar moet bereid zijn zich bloot te geven, anders wordt zijn schilderij een plaatje.”1)

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs, oil on panel, 1987, Collection Museum MORE. Photo Art Revisited.

Ik heb niets tegen persoonlijke gevoelens in de kunst. Het is een romantisch concept en er zijn prachtige romantische kunstwerken gemaakt. Maar er lijkt een consensus te bestaan dat persoonlijkheid, gevoelens van de kunstenaar altijd boven alles gaan, terwijl andere benaderingen uitgesloten worden of verworpen. Terwijl Helmantel zich richt op pure schoonheid, of in zijn eigen woorden, het hemelse.
Hoewel niet helemaal hetzelfde, doet het me denken aan Giorgio Vasari die erop wees dat naast imitatie en inventie goede kunst ook stijl en maniera moest bezitten, een persoonlijke artistieke elegante stijl.2) Het is waar: een eigen stijl voegt iets toe aan de kunst.

Goed, je zou kunnen zeggen dat mijn ontwikkeling tot nu toe precies de verkeerde kant op is gegaan. Zo’n twintig jaar geleden schilderde ik De schilderes en haar model, zie de afbeelding links. Rechts een recenter werk: Daphne. Het is gegaan van een losse toets, vrije kleuren en vrije verbeelding naar naturalisme. En naturalisme is minder gericht op stijl en handschrift.

Van de Riet, Drawing Model and Daphne

Gezien van de Riet. Left: Drawing her model, acryl/oil on linnen, 1996, and right: Daphne, oil on canvas, 2016

Ja, in mijn beginjaren experimenteerde ik veel en was mijn handschrift doorgaans zeer persoonlijk en spontaan. Werken van die periode zullen nooit versleten worden voor kopieën of foto’s. Waarom had ik in ’s hemels naam gekozen voor een meer natuurgetrouwe schildertrant? Dat heeft de zaken alleen maar gecompliceerd!
Het gekke was: ik kon er niks aan doen. Meer en meer wilde ik de schoonheid die ik zag vieren, die moest ik mij eigen maken.

De Oude Grieken

Zou het zo kunnen zijn dat de geschiedenis van de kunst al eerder discussies had meegemaakt over deze kwestie? Ik begon een zoektocht.
De Oude Grieken hadden grote waardering voor het naturalistische detail. Vogels moesten geschilderde druiven als echt zien en er op pikken. Een anekdote over Apelles illustreert duidelijk hun bewondering voor nabootsing. Het paard dat hij schilderde was zo levensecht, dat het paard van Alexander de Grote spontaan gehinnikt zou hebben toen hij het zag.

De Grieken hadden duidelijke opvattingen over verbeelding. De kunstenaar moest de platonische Idee voor ogen hebben, de volmaakte vorm, de bovennatuurlijke schoonheid van het object dat hij wilde weergeven. Dat kwam niet zomaar tot stand, want modellen waren slechts gewone stervelingen. Zelfs het mooiste menselijke lichaam kon dikke enkels hebben. Nou, in dat geval moest je de enkels van iemand anders nemen! Door zo te idealiseren zou de kunstenaar de pure nabootsing overstijgen.
Dus daar hebben we het: Imitatie en Verbeelding…

Aphrodite and Alexander as Hunter.jpg

After Praxiteles. Aphrodite, and After Lysippus. Alexander as hunter, both 4th century BC

Maar plotseling sprong ik overeind. Ik las over de beeldhouwer Lysippus, die werkte aan het hof van Alexander. Hij wilde overbrengen wat hij zag op een naturalistische manier! Niet door de bestaande, door de oude meesters ontwikkelde regels na te volgen over de volmaakte schoonheid, maar door zijn eigen waarneming. We weten weinig met zekerheid over Lysippus. Maar het aan hem toegeschreven beeld, Alexander de jager, toont zonneklaar een naturalistisch realisme. Nog altijd genieten ontelbare mensen er van.
Ik was blij met deze Lysippus.

1) Roodnat, Joyce. “Met drift geschilderde ‘kleine onderwerpen’ “. NRC, 2018-02-28.
2) Vasari, Giorgio. Lives of the Artists. Volume 1. Introduction by George Bull. London, 1987. p. 19-20.
Imitatie en Verbeelding gaat verder in de volgende blogs.

Galería Artelibre, ‘twenty years, in 20×20’

Galería Artelibre

Galería Artelibre

Galería Artelibre nodigde me uit om aan diens virtuele galerie deel te nemen, in de categorie ‘Grandes Autores’. Deze Spaanse galerie heeft kunstenaars op de site als Anders Zorn, Natalie Holland, David Kassan.

Galería Artelibre Artistas del mes

De galerie timmert al twintig jaar aan de weg voor realisme, op internationaal niveau. Dat steelt mijn hart! Om het twintigjarig bestaan te vieren komt er een expositie ‘Twenty years, in 20×20’, – alle werken van 20x20cm -, die verschillende steden in Spanje aandoet, waaronder Barcelona, in het MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno. Mijn werk doet ook mee!

Link: http://artelibre.net/autor/27050

Kunstkaarten, kalender en agenda

Kunst uitgever Bekking&Blitz heeft agenda’s en kalenders voor 2019 uitgebracht. Mijn werk staat er ook in, tussen kunstenaars als Sorolla, Sargent, Kenne Grégoire.

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

Kunst weekalender en aganda’s Bekking&Blitz

In Brugge ontdekte ik een kunstkaart van mijn werk in het Groeningemuseum; ik mocht het niet fotograferen, maar toen ik het toch deed, draaide de beambte zijn hoofd even de andere kant op. Sympathiek!
In het Drents Museum zag ik ook een kunstkaart van mij, plus mijn boek. Stimulerend!

Het zijn de kleine dingen die het doen. Koopt u eens zo’n agenda, kalender, of kaart? Dan doet u mij een groot plezier! Het helpt de zo nodige naamsbekendheid.

Groeninge en Drents Museum cards and book Gezien van de Riet

Groeninge en Drents Museum cards and book

 [:en] 

Imitation and Imagination 2, TRAC2018

Dürer, how to imitate complex figures

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

In May 2018 I gave a lecture, Imitation and Imagination, at TRAC2018 (The Representational Art Conference) in The Netherlands, together with Ernst van de Wetering, the world’s foremost authority on Rembrandt. His contribution was about Rembrandt and assessing quality. He compared works of Rembrandt with works of his pupils. His lecture  was  based  on:

A  CORPUS  OF  REMBRANDT  PAINTINGS  Volume  V  Chapter  IV  with  the  title:  On  quality:  Comparative  remarks  on  the  function  of  Rembrandt’s  pictorial  mind  (pp.  283  –  310).  Freely  accessible  in  The  Rembrandt  Database:

http://rembrandtdatabase.org/literature/corpus?tmpl=pdf&pdf=/images/corpus/CorpusRembrandt_5.pdf

Rembrandt, Abraham's sacrifice and Unknown, Abraham's sacrifice

Rembrandt, Abraham’s sacrifice and
Unknown, Abraham’s sacrifice

My lecture was on naturalistic realism, the area of tension between imitation and imagination in the classical art, including the contemporary variant.
Naturalism is one of many expressions of representational art, one with a very high degree of imitation.
See for example a comment with regard to a pretty realistic painting, on facebook (28-10-2014):

Huysman. Street in Utrecht i

Gerard Huysman. Utrecht, street in backlight, oil on panel, 2013

“I can’t understand why an artist would work so hard to make a painting like this that is so much like a photo. That’s what cameras are for. I can see the artist’s skill, but not the soul.”

 

This prejudice is often heard. Because really: isn’t imitation getting in the way of imagination? Exactly! No soul, no artistic creativity. And that’s what this discussion is all about.
I will contest the opinion that naturalism lacks imagination.

Part 1 of the lecture is in my earlier blog (see archive, august 2017).
Part 2 of Imitation and Imagination is following now.

However, the criticism does fit in with my doubts about my own work. For years I was haunted by questions:
● Is naturalistic realism actually the same as copying?
● Is it a lower form of art? Boring?
● A lot of people enjoy this kind of work, but that doesn’t mean it is relevant art.
● Does it add something? After all, reality, the real world, is already there. You should do something to it, with it.
● Shouldn’t you put your personal feelings into your art?

drawing I don't know any more

I don’t know any more, pencil-eraser-paper

Good art, who judges?

Contemporary realism in the Netherlands has been flourishing for about thirty years now. This is exceptional in Europe. Nevertheless the official art institutions and the media mostly neglect its existence. After thirty years this is strange. The wider public is deprived of a cultural treasure.
Recently a journalist wrote in a prestigious Dutch newspaper that realism can be dangerous, in the context of great skill. Yes, virtuosity is a must, she writes, but the comment ‘It looks like a photo’ is not a compliment. ‘It looks like the real thing’ even less. The artist has to expose himself, otherwise his painting will be only an illustration, not more than a picture. She mentions Henk Helmantel, who said not to be in search for expressing his personal feelings.1 In her interpretation he is doomed to produce mere illustrations, far from high art.

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs, oil on panel, 1987, Collection Museum MORE. Photo Art Revisited.

Nothing against personal feelings in art. It is a romantic concept and we have seen great romantic art. But there seems to be a consensus that the personality, the feelings of the artist are primordial, while other approaches are excluded or rejected.
Although it’s not quite the same, this reminds me of Giorgio Vasari who pointed out that besides imitation and invention, good art should possess style and maniera, a personal artistic elegant style.2 True, a style of one’s own will add something to the art.

Well, you could say that my development until now just seems to have taken the wrong direction. Some twenty years ago I made The painter and her model, see the picture on the left. On the right a recent work: Daphne. It went from a loose touch, free colors and free imagination to naturalism.
And naturalism is less focussed on style and handwriting.

Van de Riet, Drawing Model and Daphne

Gezien van de Riet. Left: Drawing her model, acryl/oil on linnen, 1996, and right: Daphne, oil on canvas, 2016

Yes, in my beginner’s years I experimented a lot and I often had a personal spontaneous handwriting. The works of that period will never be dubbed copies or photos. Why on earth did I choose a more naturalistic way of painting? It only complicated things!
The crazy thing was: I couldn’t help myself. More and more I wanted to celebrate the beauty I had seen, to make it my own.

Ancient Greeks

Could it be that the history of art had witnessed earlier discussions about this question? I started on a search.
The Ancient Greeks had a great appreciation of the naturalistic detail. Birds should see painted grapes as real and try to pick them. An anecdote about Apelles clearly illustrates their admiration for imitation. The horse he painted was so life-like, that it is said that the horse of Alexander the Great started whinnying spontaneously on seeing it.

The Greeks had clear views on imagination. The artist should have in mind the Platonic Idea, the perfect form, the supernatural beauty of the object he wanted to portray. This did not come about automatically, because models were only ordinary mortals. Even the most beautiful human body could have fat ankles. Well, in that case you would take somebody else’s ankles!
Idealizing thus, the artist would transcend pure imitation.
So there we have it: Imitation and Imagination…

Aphrodite and Alexander as Hunter.jpg

After Praxiteles. Aphrodite, and After Lysippus. Alexander as hunter, both 4th century BC

But suddenly I jumped up. I read about the sculptor Lysippus, who worked at Alexander’s court. He wanted to convey what he saw in a naturalistic manner! Not following the current rules for perfect beauty, developed by the old masters, but his own observation.
We don’t know much for sure about Lysippus. But the sculpture attributed to him, Alexander the hunter, clearly shows a naturalistic realism. Whoever made it, this artist was capable of far-reaching imitation.
I was happy about this Lysippus.

1) Roodnat, Joyce. “Met drift geschilderde ‘kleine onderwerpen’ “. NRC, 2018-02-28.
2) Vasari, Giorgio. Lives of the Artists. Volume 1. Introduction by George Bull. London, 1987. p. 19-20.
Imitation and Imagination will continue in the coming blogs.

Galería Artelibre ’20 years, in 20×20’

Galería Artelibre

Galería Artelibre

Galería Artelibre invited me to participate in its virtual gallery, in the category of Grandes Autores. This Spanish gallery has artists on its site like Anders Zorn, Natalie Holland, David Kassan.

Galería Artelibre Artistas del mes

Galería Artelibre Artistas del mes

It is promoting realism internationally, already for twenty years, and that is heart-warming, I think! A special exhibition will celebrate their twenty years anniversary, “20 years, in 20×20” (all works will be 20x20cm). It will travel through Spain, and also visit MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno, in Barcelona. My work will be part of it!

Link: http://artelibre.net/autor/27050

Calendar, diary, cards

Art editor Bekking&Blitz has published art diaries and calendars for 2019. A work of mine figures between artists like Sorolla, Sargent, Kenne Grégoire.

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

Kunst weekalender en aganda’s Bekking&Blitz

In Brugues I saw an art card of my work in the Groeningemuseum, but it was forbidden to take a photo of it. I explained that it was a work of mine, but no way. Still, I disobeyed and the officer kindly pretended not to see it.

Groeninge en Drents Museum cards and book Gezien van de Riet

Groeninge en Drents Museum cards and book

In the Drents Museum of Assen there was another art card, and my book. Stimulating! This helps the brand awareness. It’s the small things that count!

Translation NL-ES: Jeroen Strengers[:es] 

Imitation and Imagination 2, TRAC2018

Dürer, how to imitate complex figures

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

En mayo de 2018 dí una conferencia, Imitation and Imagination, en TRAC2018 (The Representational Art Conference) en Holanda, junto con Ernst van de Wetering, el mayor mayor experto de Rembrandt en el mundo. Su contribucón trató de Rembrandt y la apreciación de calidad en el arte. Su conferencia estaba basada en:

A  CORPUS  OF  REMBRANDT  PAINTINGS  Volume  V  Chapter  IV  with  the  title:  On  quality:  Comparative  remarks  on  the  function  of  Rembrandt’s  pictorial  mind  (pp.  283  –  310).  Freely  accessible  in  The  Rembrandt  Database:

http://rembrandtdatabase.org/literature/corpus?tmpl=pdf&pdf=/images/corpus/CorpusRembrandt_5.pdf

Rembrandt, Abraham's sacrifice and Unknown, Abraham's sacrifice

Rembrandt, Abraham’s sacrifice and
Unknown, Abraham’s sacrifice

Mi conferencia trató del realismo naturalista, el área de tensión entre la imitación y la imaginación en el arte clásico, incluído la variante contemporánea.
El naturalismo es una de las muchas expresiones del arte representacional, una con un alto grado de imitación.
Vea un comentario respecto a una pintura bastante realista, en Facebook (28-10-2014):

Huysman. Street in Utrecht i

Gerard Huysman. Utrecht, street in backlight, oil on panel, 2013

« No entiendo por qué un artista se daría tanto trabajo para hacer un cuadro como este, que se parece tanto a una foto. Para eso tenemos cámaras. Veo la habilidad del artista, pero no el alma. »

 

Esto es una opinión que se oye frecuentemente. Porque realmente: ¿no es que la imitación está estorbando la imaginación? ¡Exactamente! No hay alma, no hay creatividad artística. Y de esto se trata en esta discusión.
Contestaré la opinión que el naturalismo carece de imaginación.

La primera parte de la conferencia se publicó en un blog anterior (vea Archivo, agosto 2017).
La segunda parte de Imitación e Imaginación es la que sigue.

Sin embargo, la crítica en la cita sí concuerda con mis dudas sobre mi propia obra. Me sentí afligida por preguntas:
● ¿El realismo naturalista es igual a copiar?
● ¿Es una forma de arte inferior? ¿Es aburrido?
● A mucha gente le gusta este tipo de obras, pero esto no significa que es arte relevante.
● ¿Aporta algo? Al fin y al cabo, la realidad, el mundo real, ya está ahí. Deberías hacer algo con ello, añadir algo.
● ¿No deberías meter tus sentimientos personales en tu arte?

drawing I don't know any more

I don’t know any more, pencil-eraser-paper

Arte bueno, ¿quién lo juzga?

El realismo contemporáneo en los Países Bajos ha florecido por treinta años ahora. Esto es bién especial en Europa. Sin embargo, las instituciones oficiales de arte y los medios de comunicación generalmente no lo han tomado en cuenta. Despues de treinta años esto es muy raro. Se retiene un tesoro cultural al gran público.
Recientemente, una periodista escribió un un prestigioso periódico holandés que el realismo puede ser riesgoso. Sí, virtuosismo es necesario, escribe ella, pero el comentario ‘Parece una foto’ no es un cumplido. ‘Parece real’, aún menos. El artista debe exponerse a sí mismo, si no su pintura no será nada más que una ilustración. Ella menciona a Henk Helmantel, que dijo que no busca expresar sus sentimientos personales.1) En la interpretación de ella, lo que él produce no son nada más que ilustraciones, muy lejos de verdaderas obras de arte.

No hay nada en contra de sentimientos personales en el arte. Pero parece que hay un consenso que la personalidad, los sentimientos del artista, son primordiales, mientras que otras aproximaciones son excluídas o rechazadas.
Aunque no es exactamente lo mismo, me hace pensar en Giorgio Vasari, que indicó que el buen arte, aparte de imitación e imaginación, debe tener estila y maniera, un estilo artístico personal y elegante.2) De veras, un estilo propio añade algo al arte.

Van de Riet, Drawing Model and Daphne

Gezien van de Riet. Left: Drawing her model, acryl/oil on linnen, 1996, and right: Daphne, oil on canvas, 2016

Pues uno podría argüir que mi desarrollo hasta ahora simplemente ha tomado la dirección equivocada. Unos veinte años atrás pinté La pintora y su modelo, vea la imagen a la izquierda. A la derecha una obra reciente, Dafne. Ha movido de un toque suelto, colorido libre e imaginación libre hacia un naturalismo.
Y el naturalismo está enfocado menos en el estilo y el toque personal.
Sí, en mis años de principiante a menudo tenía un toque personal. Esas obras nunca serán llamadas copias o fotos. ¿Por qué cielos opté por una manera más naturalista de pintar? ¡Sólo me he complicado las cosas!
El chiste era: no era mi culpa. Más y más yo quería celebrar la belleza que había observado, para apropiarme de ella.

Los antiguos griegos

¿Podría ser que la historia del arte había testimoniado discusiones anteriores sobre esta cuestión? Empezé una búsqueda.
Los antiguos griegos tenían una gran apreciación para el detalle naturalista. Los pájaros debían confundir las uvas pintadas por reales, tratando de picotearlas. Una anécdota sobre Apeles demuestra claramente su admiración para la imitación. El caballo que él pintó era tan natural, que el caballo de Alejandro Magno empezó a relinchar al verlo.

Los griegos tenían opiniones claras sobre la imaginación. El artista debía tener en mente la Idea platónica, la forma perfecta, la belleza supernatural del objeto que quería representar. Esto no se lograba de manera automática, porque los modelos sólo eran simples mortales. Hasta el cuerpo humano más bello podía tener tobillos gordos. Pues en este caso ¡tomarías los tobillos de otro! Idealizando de esta manera, el artista trascendería la mera imitación.
Aquí las tenemos: la imitación y la imaginación…

Aphrodite and Alexander as Hunter.jpg

After Praxiteles. Aphrodite, and After Lysippus. Alexander as hunter, both 4th century BC

Pero de repente tuve un sobresalto. Leí sobre el escultor Lisipo, que trabajó en la corte de Alejandro Magno. Él quería transferir lo que veía de una manera naturalista. No al seguir las reglas corrientes para la belleza perfecta, formuladas por los antiguos maestros, sino su propia observación.
No se sabe mucho con certeza sobre Lisipo. Pero la escultura atribuída a él, Alejandro cazador, demuestra claramente un realismo naturalista. Quienquiera que lo hizo, el artista era capaz de imitación avanzada.
Me gustó este Lisipo.

1) Roodnat, Joyce. “Met drift geschilderde ‘kleine onderwerpen’ “. NRC, 2018-02-28.
2) Vasari, Giorgio. Lives of the Artists. Volume 1. Introduction by George Bull. London, 1987. p. 19-20.
Imitación e Imaginación continuará en los próximos blogs.

Galería Artelibre “20 años, en 20×20”

Galería Artelibre

Galería Artelibre

La galería Artelbire me invitó a participar en su galería virtual, en la categoría de Grandes Autores. Esta galería, basada en España, tiene artistas en su sitio como Anders Zorn, Natalie Holland, David Kassan.

Galería Artelibre Artistas del mes

Galería Artelibre Artistas del mes

Desde ya más de veinte años quiere promover el realismo a nivel internacional y ¡esto me ha robado el corazón! Una exposición especial celebrará su vigésimo aniversario: “20 años, en 20×20” (todas las obras serán del tamaño de 20x20cm). La exposición viajará por toda España y visitará también el MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno, en Barcelona. ¡Mi obra será parte de ella!

Link: http://artelibre.net/autor/27050

Calendario, agenda, tarjetas

La editora de arte Bekking&Blitz ha publicado agendas y calendarios de arte para el año 2019. Una de mis obras figura ahí entre otros artistas como Sorolla, Sargent, Kenne Grégoire.

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

Kunst weekalender en aganda’s Bekking&Blitz

En Brujas, Bélgica, ví una tarjeta de una de mis pinturas en el Museo Groeningen. Me dijeron que era prohibido sacar una foto de ello. Expliqué que se trataba de una obra mía, pero en vano. Sin embargo, desobedecí y el empleado amablemente pretendió no verlo…
En el Drents Museum en Assen, Holanda, también tenían mis tarjetas en venta, y también mi libro. ¡Un lindo estímulo! Es una ayuda para lo que en marketing se llama brand awareness. Cosas pequeñas, pero…

Groeninge en Drents Museum cards and book Gezien van de Riet

Groeninge en Drents Museum cards and book

Traducción por Jeroen Strengers[:]

Pin It on Pinterest

Share This