And:
My hobbyhorse: Important newspaper removed its taboo on modern realism.
News: My work: in books, magazines, sites, exhibitions, art card, and as a finalist.

olieverf portret van Jeroen met glas wijn

Gezien van de Riet, Proost, tempera and oil on panel, 50x80cm.

It’s him!
With my beloved companion I like to go to the mountains. Out of many memories, this one kept coming back: ‘Cheers!’
I commissioned a portrait by myself. Yes, that look, that expression! I strove for the highest likeness, because that expression could easiliy get lost by the slightest stroke, especially at the corner of the mouth. And the rest was linked to that. Should the sweater be blue? No, a different color. The light? Should be softer. I made myself subservient to the painting, in order to achieve what I looked for. Now the painting is hanging in my workshop.

portret van Adolf van Gelder

J. Robert. Adolphe. Fils d Arnout Duc de Gueldres. Photo credit fr.wikipedia.org

You can liken a face to a rolling landscape. But beware of the folds to be too pronounced. Then you get lumps and bumps. ‘It’s him, but my, has he changed!’ used to be the sarcastic comment of my father-in-law in such occasions. He would certainly have made that remark about this portrait of Duke Adolph of Guelders.

Edvard Munch, Self portrait, 1882.

Edvard Munch, Self portrait, 1882. Photo credit: Meisterdrucke.nl

‘Pity’, I thought about this self-portrait by Edvard Munch (1863–1944). The delicate painting touched me, but that clear spot at the corner of the mouth seems like a little lump. Munch consciously freed himself from the classical tradition, but still: more freedom shouldn’t imply to leave such a lump on the face? It’s like a wart on a chin, you can’t stop looking at it.

Jeremy Lipking painted Skylar at 5

Jeremy Lipking, Skylar at 5, Olieverf op canvas, 25,4x20,3cm

A good likeness first of all requires precise form. That is defined by light and darkness. In your mind’s eye, colors should translate into tones of grey. It helps looking thru your eyelashes. A black and white photo of the painting-to-be can help even more. Jeremy Lipking is a master in that translation process. I once witnessed him mixing colors in a demonstration of portrait painting. He was able to achieve subtle transitions quickly and seemingly without effort, also in the warmer and cooler colors. (See also my Blog 2, on his demonstration of portrait painting).

Bertrand Desmaricaux schilderde Ange

Bertrand Desmaricaux, sketch after life, Ange, oil on linnen, 40x50cm

Whether you start with a detailed drawing, or with daubs, whether you work with fine or a broad touch, sharp obervation is in order. By precision I don’t mean very finely painted. Bertrand Desmaricaux makes a sketch from life, from the model Ange, who seems about to speak – you expect an ironic remark... Heart-warming colors, pride and elegance. Surely, Hegel couldn’t dissaprove of this? Soon more about Hegel.

René Tweehuysen painted Cannon-ball Man

René Tweehuysen, Cannon-ball Man, 2019, oil and tempera on linen, 100x75cm

Cannon-ball Man by René Tweehuysen, is ‘sure in form, with a loose touch’, with attention to the skin of an elderly man. Even the scar on his forehead is rendered carefully. The cannon-ball has a special meaning for the man. It makes this wonderful portrait unique.

Eh, the inner self
The philosopher Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1710–1831) saw this very differently. He got all worked up over ‘horribly resembling portraits’ – says Norbert Schneider in ‘The Art of the Portrait: Masterpieces of European Portrait-Painting, 1420–1670’. *)

portret van Hegel

Jacob Schlesinger, Portret van Georg Wilhelm Friedrich Hegel. 1831. Photo credit: nl.wikipedia.org

Schneider continues, quoting Hegel:

'Painters should embellish the portrayed person and leave out all kinds of external elements, so that ‘they observe and recreate the general character and the lasting spiritual qualities of the subject’. According to this view, the spiritual character was the most important in a picture of a human being.' (Id.)

So the artist should embellish, and show the general character – was Hegel a Photoshopper avant la lettre? Beautiful women, all streamlined according tot the general character of current fashion?
Wait: Hegel also mentiones the spiritual character and lasting spiritual qualities. I could agree with that. However, without the ‘external elements’? Should we abjure realism? Really?
Hegel’s influence on the arts was and is vast. After more than two centuries his spirit still dwells among us. In my artistic youth I learned: ‘Don’t loose yourself in technique, that is dead and dumb. A good likeness of a portrait is not so much art as craft.’ That makes sense, I thought. After all, I wasn’t studing plumbing.
‘But there has to be a likeness’, I doubted, and that was of course all about ‘external elements’.
‘Yes, there has to be a likeness to the internal character’, used to be the reply. ‘That is the essence. You have to work magic thru your intuition and your artistic sensitivity.’

Kirchner, Selfportrait.

Kirchner, Selfportrait. Photo credit: Wikipedia.org

‘Look for the feeling behind the surface. Does that person feel red? Who is afraid of red? Fear, confusion? Don’t make it too smooth. Besides, who will know this woman or man in person, a hundred years from now? Think: it will still be a beautiful painting!’ Yes – that’s the sort of advice you would get a lot. It’s still going on. There are courses in ‘intuitive portrait painting’, where you ‘dig up something from yourself’. The portrayed person is just a booby. Anyway, you can’t blame Hagel for these modern ideas.
However compelling the expression of sentiment in the self-portrait by Ernst Ludwig Kirchner (1880 -1938), it is clear that the external resemblance has been sacrificed to self-expression. That was not a problem for Kirchner. He resisted the classical tradition. Nevertheless, I can certainly appreciate his self-portrait, as an expression of his emotions.

Where is the miracle?
The emotions of another person really can be guessed from his or her exterior, up to a certain point.

Caravaggio painted Medusa

Caravaggio, Detail Medusa, diameter 48cm. Photo credit: Medusa Uffizi.it

Medusa’ appearance, as painted by Caravaggio (1571-1610), clearly shows her emotion of the moment.
Darwin was also interested in the emotions that show themselves in the expression of the face. They are extremely important in survival. Is there a present danger? How does that person look at me?

Paul Ekman: the Facial Action Coding

The interesting thing is: you can see feelings. How? They are muscles! The face has about fifty of them. Together, they can make a few thousand combinations. Behold:  there is the inner life appearing externally: anger, sadness, gladness. And the muscles around the mouth and the eyes create the finer nuances.
Mona Lisa’s famous smile is partly due to muscles in the cheeks, near the corners of the mouth. They are controlled by nerves, out of the brain – the feeelings, the inner life.
Here is the miracle.
The portrait painter observes and sees. The portrait comes to life!

Mere technique?
Pure technique is indispensable. For getting the proportions right, for example. That means ‘unfeeling’ measurement, seeing the subject in its abstract form. There are more of these basic techniques that have little to do with feeling.

proporties van het gezicht

Proporties van het gezicht. Zie hobbytekenen.nl

Portraits lacking feeling can also come about by being concerned only with measurements. Or by defective observation. When I looked again at one of my landscape painting from a while ago, I remarked to my alarm that I hadn’t noticed its flatness. And this, while I was at work outside, I was all caught up in the depth, the space... I was seeing the space, wasn’t I? Despite that observation in plein-air, I hadn’t noticed the flatness of the painting!
This reminds me of listening to music. It comes to you thru the ears. But can you really discern the combination of sounds? At any moment, and as a part of the whole? Some-one playing an instrument, especially an accomplished musician, can do that. So it is with painting. Observation and representation develop and refine themselves thru the years.

Yvonne`Melchers, Siena Palio XVI Aquila Eagle 1, oil on linen, 40x40cm

Besides, to see the nuances of feeling, the portrait painter herself needs sensibility. That is a personal quality, which is added tot the technique.
The recent colorful portrait Siena Palio by Yvonne Melchers, with a wonderful expression of matter, clearly exhibits emotions. You wonder what is going on in this young man’s mind. Is is mistrust, annoyance? Mixed feelings. You can’t be sure, just like in real life. This adds suspense to this lively portrait.

Art?
‘Where’s the art?’, is the question that is often put at well resembling and crafty portraits. There is the idea that the ‘free portrait’ is obviously art, and a craftful one is just ‘craft’. Certainly a well resembling portrait can be poor art, but the same goes for the ‘free portrait’. Or for a landscape, or a still life or any other genre for that matter.
So in the end it’s about the question: what is art? Great art, or not so great art? These are tricky questions, lots of nonsense have been said about them, and they lay outside the bounds of this article.

Frans Hals Portrait

Frans Hals, Portrait of Catharina Hooft and her wet-nurse, Ca 1620, Oil on canvas, 92x68cm. Photo credit nl.m.wikipedia.org

That a well resembling portrait is not automatically art, is an understandable view. In a landscape painting, the artist can move around trees and mountains for the sake of harmony, expression, beauty. Nobody will be the wiser: it’s just a question of applying the rules of art. That is how it transcends mere copying. The requirement of resemblance in a portrait however is much more compelling. And limiting. Precision can lead to freezing – but not necessarily so.

Frans Hals painted Malle Babbe

Frans Hals, Malle Babbe, Ca.1633-1635, Oil on canvas, 78,5x66,2cm. Photo credit: historiek.net

Frans Hals used to paint more freely when he wasn’t dealing with a commissioned portrait. Maybe we should call it a face or a genre piece in stead of a portrait. Anyhow, as the great artist he was, Hals was also able to make great art out of well resembling portraits. And what about Rembrandt...

Finally
An example of a free and ‘tied’ work is the phantasy-rich Byzantium by Julio Reyes

Julio Reyes painted Byzantium

Julio Reyes, Byzantium, 2020, Egg tempera and oil on copper, 28x29cm

 

detail Byzantium

He is exhibiting a wonderful play in this sublime painting with distemper and oil and goes a long way in free expression. At the same time it is true to form.

From this account you might deduce I am a dogmatic believer in realism. Should I point out that I am not? There are many roads that lead to Rome. Expressionism is one of many other approaches that one may enjoy, without being an in-depth psychologist. It makes no sense to apply the measuring-staff of realistic precision to more expressionist art. Neither does the other way round. One day this last form will speak for and from itself. It’s about the quality within a certain style.
I wanted to explain here that it is feasible to convey facial expressions by observing carefully the outer signals, where the facial muscles can reveal the inner life. A miracle of the human body!

*) Norbert Schneider, Portretschilderkunst. Meesterwerken uit de Europese portretschilderkunst 1420-1670, p.14.
**) Wikipedia, Medusa Murtola

My thanks to Jeremy Lipking, Yvonne Melchers, René Tweehuysen, Bertrand Desmaricaux and Julio Reyes for their permission to cite their work.
And thanks to Yvonne Melchers, Jeroen Strengers and Nico van Niekerk for their comments on the text.


My hobbyhorse
The stubborn taboo of De Volkskrant on modern realism is vanishing quietly. Sometimes there is even appreciation!  Surprisingly, Wieteke van Zeil wrote positively on Henk Helmantel, once called an objectionable traditionalist. She noted some children’s reactions:

 ‘Nevertheless, they hang around in front of the meditative painings of Henk Helmantel. I noted their gaze slowing down, as they underwent the atmosphere of the paintings. Such an atmosphere that film directors would consciously conserve, for their next movie.’

Volkskrant 30 oktober 2020


News
In 2020 till now, my work has been included in books, magazines, sites like Museum of Art, exhibitions (Møhlmann, MEAM), art-card; also as finalist in international competitions. See pages Home and other pages website.


Translation NL-EN: Jeroen Strengers


 

And:
Art History Complete.
Galería artelibre “20 years, in 20x20” with MEAM
News:
Kunstzaal Van Heijningen, Art Gallery Clatia, Bolivia


 

Portret van Tessa Tempera-olie

Portret van Tessa Tempera-olie-linnen 80x40cm

The making of Tessa’s Portrait

Once I started on Tessa’s portrait. I was struck by her pose and charisma, and the small chair from Honduras fitted in very well. Still, whatever I tried, I didn’t like the colors.

first designs portrait

First designs of Tessa's portrait

I took a different approach and found a photo with lavender flowers on a mountain top in the Pyrenees, with beautiful violets and greens. Using Photoshop I filled in the background. All of a sudden I let that go on into the dress. Gotche! Sketching with Photoshop is so much quicker and it brings you all kinds of new ideas.
I didn’t want the lavender look like flowery wallpaper to continue into the dress, which I had seen somewhere. It should look ‘real’, spatial. Flowering, life, the pleasure of youth, a world that is open to you. Just as she stands there, with that smile.

Gezien van de Riet designs

Gezien van de Riet More designs

What had I got in to! Two differrent kinds of perspective had to be joined! The lavender plants themselves stood in the direction of an invisible horizon. But I didn’t want it to look like Tessa was standing among the lavender on that mountain. The dress with the lavender also made that impossible, because it made a standing plain surface. This whole idea turned out to go irritatingly slow, without any clue whatsoever for a happy turn out. Why oh why, you ms. Quixote! Only at the end would I know if I had succeeded. And if not: all those hours of work thrown away? But in my phantasy  it still looked phantastic. Giddy up, Rocinante! It turned out to be a two years quest.


Artbook forgot modern realism

stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

Recently I was given a Dutch translation of the book: Art – The whole story (editor: Stephen Farthing; first published in 2010).
Beautiful pictures, handy time bars. I can’t judge the quality, but the Dutch title and subtitle promise to tell “the whole story” and “the right perspective”. At once I look up the last chapters: does it include contemporary realism? No! No? No! Well, Lucian Freud is included. He is mentioned under European figurative painting, which according tot the time bar lasted from 1945 till 1966. What? Freud wasn’t dead then and went on painting with gusto and realism. Just as figurative art (also called realism) is going till this day.

What else?
Oh yes, hyper realism is included, dated 1968 till today. But, but, modern realism is so much more. This omission can be blamed on the taboo on realism. Well, let’s do something about that. We’ve got the internet, where you can see wonderful contemporary realist works of art. Just a handful:

Joke Frima Eternal Return

Joke Frima Eternal Return Oil-linen 19,6x35,4

Grietje Postma Kleurenhoutsnede

Grietje Postma Kleurenhoutsnede 2014-I 40x50cm

Art historian Peter Trippi, among many things curator of the exposition of Lawrence Alma-Tadema in the Fries Museum and Waterhouse in the Groninger Museum, once pointed out a significant and curious phenomenon. On the one hand we see long queues at the museums featuring 19th-century realist art. Quite a few spectators would love to have a Breitner or Mary Cassatt on their own wall. Well, we can’t afford those, can we?

Aurelio Rodriguez En busca de la memoria crayon-wood MEAM

Aurelio Rodriguez Lopez En busca de la memoria crayon-wood 50x50cm MEAM

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel 40x40cm Museum Møhlmann

Ricky Mujica Proud oil-canvas

Ricky Mujica Proud oil-canvas 91,94x121,92

Wait,
because on the other hand there is affordable top-quality contemporary realist art. We can buy those! Only, because of the taboo, this art is not prominent in the media. The potential buyer doesn’t know it. Or is reluctant because of this taboo.

Teresa Oaxaca The Pierrot

Teresa Oaxaca The Pierrot

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV 80x40cm

Vincent Desiderio Theseus

Vincent Desiderio Theseus

Kenne Gregoire Voyeur

Kenne Gregoire Voyeur Acryl-olie-paneel 34x31cm

Nevertheless modern realism is alive and kicking – so much so that it is quite a movement nowadays in the US. It was already well established in the Netherlands. And now look at Spain. And Japan. And.. and..

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin MEAM

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin 150x100x100cm MEAM

Golucho Retrato de insomnios MEAM

Golucho Retrato de insomnios 120x170cm MEAM

My thanks to all artists who permitted to post their images:
Vincent Desiderio, Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Kenne Grégoire, Ricky Mujica, Teresa Oaxaca, Grietje Postma, Museum Møhlmann (Rob Møhlmann), MEAM (Aurelio Rodriguez Lopez, Grzgorz Gwiazda, Golucho).


Galería artelibre, “20 years, in 20x20”

20 years, in 20x20cm

20 years, in 20x20cm

Galería artelibre in Zaragoza, Spain, exists for 20 years as an on-line art gallery. Founder and director is  José Enrique González. He is promoting modern realism thru all kinds of activities, especially the internationally renowned portrait competition ‘Modportrait’ – in co-operation with MEAM (Museu Europeo de Arte Moderno in Barcelona). He writes:

“From the very beginning we decided to create one of the first virtual galleries that would strongly support the figurative, realistic and hyper-realistic art.

Times were far from easy for this artistic current which was vilified, neglected and even forgotten by both, gallery owners and official bodies.

(…) Even though there is still a long way to go on this, this is the beginning of an unstoppable era.”

The “20 years” are being celebrated extensively, with works of art of 20x20 cms by 165 artists from all over the world. All framed in the same way, they are being exposed in beautiful rooms, shining like stars in the sky.

To be seen in Zaragoza in the beautiful Palacio Bantierra,
from March 7 till Apil 5.
In Barcelona in the swinging MEAM Museum, from July 9 till September 1st.

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel 20x20cm

I am happy and proud that it includes my work “Our gingko in autumn”. And that I am part of Galería Artelibre, under “Grandes Autores”. https://www.artelibre.net/


News

Kunstzaal Van Heijningen
This art gallery in The Hague has created an on-line art platform, where my work is to be found as well.


Art Gallery Clatia
I was invited to participate on this on-line art platform from China. It includes internationally acclaimed artists, it looks real good! My page will come on-line shortly.


Bolivia
I was invited by the Fundación Cultural del Banco Central de Bolivia to expose in the Museo Nacional de Arte in La Paz, Bolivia, and the Centro de la Cultura Plurinacional in Santa Cruz, Bolivia. A great honor!

Gezien van de Riet, Bolivian Aymaras Watercolor for video

This is wonderful, because I lost my heart to Bolivia, where I worked for many years with lots of love as a sociologist, especially in developing educational material, and where I was able to study at the Escuela de Bellas Artes, the classical art academy in La Paz.

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

En:
Kunstboek vergat modern realisme.
"20 years, in 20x20" artelibre en MEAM.
Nieuws:
Kunstzaal van Heijningen, Art Gallery Clatia, Bolivia.


Portret van Tessa Tempera-olie

Portret van Tessa Tempera-olie-linnen 80x40cm

The making of ... Tessa's portret

Eens begon ik aan het portret van Tessa. Houding en uitstraling vond ik leuk en het Hondurese stoeltje hoorde er helemaal bij. Echter, wát ik ook probeerde, de kleuren bevielen me niet.

Gezien van de Riet First designs and paintings portrait

Gezien van de Riet First designs and paintings of Tessa's portrait

Ik sloeg een andere richting in en vond een foto van lavendel op een Pyrenese berg, met violetten en groenen. Met Photoshop vulde ik daarmee de achtergrond, en, als ik de jurk nou ook eens... Hebbes! Schetsen met Photoshop is sneller dan op papier en je komt op allerlei ideeën.
Maar, de lavendel mocht geen decoratief bloembehang worden dat doorliep in de jurk, zoals ik wel eens gezien had. Het moest ‘echt’, ruimtelijk lijken. Bloei, leven, het plezier van jong zijn, een wereld die voor je open ligt. Juist zoals ze er staat, met die glimlach.

Gezien van de Riet designs

Gezien van de Riet More designs

Wat haalde ik me nu op de hals! Twee verschillende perspectieven moesten verenigd! De lavendels zelf stonden in een min of meer horizontaal vlak. Maar het moest niet lijken of Tessa tussen de lavendel op die berg stond. De jurk met lavendel maakte dat ook onmogelijk want die stond immers in een recht opstaand vlak. Dit hele project beloofde tergend langzaam te gaan, zonder ook maar één aanwijzing voor een goede afloop. Waarom toch, Doña Quichote! Pas op het laatst zou ik immers weten of het was gelukt. En dan, uren en uren weggegooid?! Maar in mijn fantasie zag het er steeds fantastisch uit. Vooruit, ros Rocinante! Het werd een twee jaar lange tocht.


Kunstboek vergat modern realisme

stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

Pas geleden kreeg ik het boek:
Kunst in het juiste perspectief. Compleet overzicht van de belangrijkste kunstwerken, kunstenaars en stromingen door de eeuwen heen. Onder redactie van Stephen Farthing. Uitgave 2018. (Eerste uitgave: 2010).

Mooie plaatjes, handige tijdsbalken. Over de kwaliteit kan ik niet oordelen, maar de titel vertelt dat het boek ‘compleet’ is en ‘in het juiste perspectief’ staat. Meteen kijk ik achterin: staat hedendaags realisme er in? Nee. Nee? Nee. Nou vooruit, Lucian Freud wel. Hij wordt besproken bij de Europese figuratieve schilderkunst, die volgens de tijdsbalk van 1945 tot 1966 duurde. Wat? Freud was toen nog lang niet dood en schilderde lustig en realistisch door. Net als de figuratieve kunst die tot op heden wordt beoefend, nu ook wel als realisme aangeduid.

En verder?
Ja, wel aandacht voor hyperrealisme, gedateerd van 1968 tot heden. Maar, maar, het moderne realisme omvat zoveel meer. Deze omissie is te wijten aan het taboe op realisme. We gaan er iets aan doen. Daar is internet waar je prachtige, hedendaagse, modern realistische kunstwerken kunt zien. Een greep:

Joke Frima Eternal Return

Joke Frima Eternal Return Oil-linen 19,6x35,4

Grietje Postma Kleurenhoutsnede

Grietje Postma Kleurenhoutsnede 2014-I 40x50cm

Kunsthistoricus Peter Trippi, o.a. organisator van de expositie over Alma Tadema (Fries Museum) en Waterhouse (Groninger Museum), wees ooit op een veelzeggend en eigenaardig verschijnsel. Enerzijds staan er lange rijen voor musea om realistische kunst van de 19de eeuw te bewonderen. Menig kijker zou zelf graag een Breitner of Mary Cassatt in de woonkamer hebben. Niet te betalen hè?

Aurelio Rodriguez En busca de la memoria crayon-wood MEAM

Aurelio Rodriguez Lopez En busca de la memoria crayon-wood 50x50cm MEAM

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel 40x40cm Museum Møhlmann

Ricky Mujica Proud oil-canvas

Ricky Mujica Proud oil-canvas 91,94x121,92

Wacht,
want anderzijds biedt hedendaagse realistische topkunst wél toegankelijke prijzen. Kopen kan wél! Alleen, door het taboe komt het te weinig in de media. De potentiële koper is daardoor niet op de hoogte. Of schrikt zelf terug voor dat taboe.

Teresa Oaxaca The Pierrot

Teresa Oaxaca The Pierrot

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV 80x40cm

Vincent Desiderio Theseus

Vincent Desiderio Theseus

Kenne Gregoire Voyeur

Kenne Gregoire Voyeur Acryl-olie-paneel 34x31cm

Desondanks is het moderne realisme zo levenskrachtig, dat het zelfs uitgroeide tot een beweging in de VS. We hadden al een sterke vertegenwoordiging in Nederland. Let eens op Spanje. Japan. En... en...

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin MEAM

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin 150x100x100cm MEAM

Golucho Retrato de insomnios MEAM

Golucho Retrato de insomnios 120x170cm MEAM

Mijn dank aan alle kunstenaars die toestemden in plaatsing van hun afbeeldingen:
Vincent Desiderio, Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Kenne Grégoire, Ricky Mujica, Teresa Oaxaca, Grietje Postma, Museum Møhlmann (Rob Møhlmann), MEAM (Aurelio Rodriguez Lopez, Grzgorz Gwiazda, Golucho).


Galería artelibre, “20 years, in 20x20”

20 years, in 20x20cm

20 years, in 20x20cm

Galería artelibre, Zaragoza, Spanje, bestaat in 2019 twintig jaar als online galerie. Oprichter en directeur is José Enrique González. Hij promoot het moderne realisme middels allerlei activiteiten, met name de internationaal bekende portret competitie ‘Modportrait’(dit in samenwerking met het MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno in Barcelona). Hij schrijft:

“From the very beginning we decided to create one of the first virtual galleries that would strongly support the figurative, realistic and hyper-realistic art.
Times were far from easy for this artistic current which was vilified, neglected and even forgotten by both, gallery owners and official bodies.
(…) Even though there is still a long way to go on this, this is the beginning of an unstoppable era.”

De “20 years” worden uitbundig gevierd, met werkstukken van “20x20”, - centimeter - door 165 kunstenaars uit allerlei landen. Allen in eenzelfde lijst komen ze in bijzonder mooie zalen te hangen, schitterend als sterretjes aan de hemel.
In Zaragoza in het prachtige Palacio Bantierra, van 7 maart tot 5 april.
In Barcelona in het bruisende museum MEAM, van 9 juli tot 1 september.

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel 20x20cm

Ik ben blij en trots dat ‘Onze gingko in de herfst’ daar bij is! En dat ik deel mag uitmaken van Galería Artelibre, onder Grandes Autores.
https://www.artelibre.net


Nieuws

Kunstzaal van Heijningen
Deze galerie heeft een kunstplatform gecreëerd en ik ben er ook te vinden: https://kunstzaalvanheijningen.nl, klik op ‘Kunstenaars’ in de menubalk, vind mijn naam in ‘Zoek een kunstenaar’. Ik ben van plan ook berichten op mijn pagina te plaatsen.


Art Gallery Clatia
Er kwam een uitnodiging tot deelname aan het kunstplatform van Art Gallery Clatia in
China. Er staan internationaal bekende kunstenaars op, dus het lijkt me niet verkeerd! Binnenkort is mijn pagina klaar.
https://en.clatia.com/artgallery


Bolivia
De Fundación Cultural van de Banco Central van Bolivia nodigde me uit te exposeren in het Museo Nacional de Arte en het Centro de la Cultural Plurinacional de Santa Cruz. Een grote eer!

illustratie van Aymara echtpaar in Bolivia

Aymara echtpaar, Altiplano, Bolivia

En fantastisch omdat ik mijn hart heb verpand aan Bolivia, waar ik met ongelooflijk veel plezier vele jaren heb gewerkt als sociologe en illustrator, met name in het maken van educatief materiaal, en waar ik onderwijs mocht genieten van de op klassieke leest geschoeide Escuela de Bellas Artes in La Paz.

 

En:
Galería Artelibre, site en ‘twenty years, in 20x20’.
Kunstkaarten, kalender en agenda van Kunst Uitgeverij Bekking&Blitz


Ets van Dürer

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

Vooraf

In mei 2018 gaf ik een lezing, Imitation and Imagination, voor TRAC2018 (The Representational Art Conference) in Nederland, samen met Ernst van de Wetering, internationaal Rembrandt expert. Zijn bijdrage ging over Rembrandt en het onderscheiden van kwaliteit in de kunst. Hij vergeleek werken van Rembrandt met die van leerlingen. Zijn lezing was gebaseerd op:

A  CORPUS  OF  REMBRANDT  PAINTINGS  Volume  V  Chapter  IV  met de titel:  On  quality:  Comparative  remarks  on  the  function  of  Rembrandt’s  pictorial  mind  (pp.  283  –  310).  Freely  accessible  in  The  Rembrandt Database:

http://rembrandtdatabase.org/literature/corpus?tmpl=pdf&pdf=/images/corpus/CorpusRembrandt_5.pdf

 

Rembrandt, Abraham's sacrifice and Unknown, Abraham's sacrifice

Rembrandt, Abraham's sacrifice and
Unknown, Abraham's sacrifice

Mijn lezing betrof natuurgetrouw realisme, het spanningsveld tussen imitatie en verbeelding in de klassieke kunst, ook in zijn hedendaagse variant.
Naturalisme is een van de vele uitingen van realisme, eentje met een hoge graad van imitatie.
Een commentaar in facebook (28-10-2014) op een zeer realistisch schilderij spreekt boekdelen:

Huysman. Street in Utrecht i

Gerard Huysman. Utrecht, street in backlight, oil on panel, 2013

‘Ik kan niet begrijpen waarom een kunstenaar zo hard zou werken om een schilderij als dit te maken dat zoveel op een foto lijkt. Daar zijn camera’s voor. Ik zie hier de bedrevenheid van de kunstenaar, maar niet de ziel.’

Dit soort opinies hoor je vaak. Want zeg zelf: verdringt naturalisme niet de verbeelding? Exact! Geen ziel, geen artistieke creativteit! En daarover gaat deze discussie.
Ik ga de mening bestrijden dat verbeelding in het naturalisme ontbreekt.

 

Deel 1 van de lezing staat in mijn blog van augustus 2017 (zie Archief).
Deel 2 van Imitatie en Verbeelding volgt nu.

Kritische vragen
Bovengenoemde kritiek raakte toch aan mijn twijfels over eigen werk. Allerlei vragen lieten me jarenlang niet los:
● Is naturalistische kunst eigenlijk hetzelfde als kopiëren?
● Is het een lagere kunstvorm? Saai?
● Veel mensen houden van dit soort werk, maar dat betekent niet dat het relevante kunst is.
● Voegt het iets toe? Tenslotte is de echte wereld er al. Daar moet je iets mee doen, aan toevoegen.
● Moet je je persoonlijke gevoelens niet in je kunst leggen?

 

drawing I don't know any more

I don't know any more, pencil-eraser-paper

Goede kunst, wie beoordeelt dat?
Het hedendaagse realisme in Nederland bloeit nu al zo’n dertig jaar. Dat is heel bijzonder in Europa. Toch wordt doorgaans deze kunst nog steeds door de officiële kunstinstellingen en media genegeerd, of erger, verworpen. Na dertig jaar is dat heel vreemd. Een cultuurschat wordt zo aan het grotere publiek onthouden.

Februari dit jaar nog schreef Joyce Roodnat in de NRC over exposanten in Museum More, waaraan ook Henk Helmantel deelnam:

“Dick Ket lijkt een realist, maar eigenlijk valt hij bij de andere drie uit de toon, met zijn ostentatieve nieuwsgierigheid naar de abstracte kracht van kleuren en composities. Mankes en Verster attaqueren hun onderwerp eigengereid en in spagaat: ze verbeelden het steevast teder en heftig tegelijk. Henk Helmantel is daarentegen een zakelijke realist. Precisie is leidraad, gevoel wil hij er niet bij hebben. Dat houdt hij voor zichzelf.
Vergelijk deze vier kopstukken en je ziet dat het realisme gevaarlijk is. Virtuositeit is geboden. Maar ‘net een foto’ is géén compliment. ‘Net echt’ nog minder. De realistische kunstenaar moet bereid zijn zich bloot te geven, anders wordt zijn schilderij een plaatje.”1)

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs, oil on panel, 1987, Collection Museum MORE. Photo Art Revisited.

Ik heb niets tegen persoonlijke gevoelens in de kunst. Het is een romantisch concept en er zijn prachtige romantische kunstwerken gemaakt. Maar er lijkt een consensus te bestaan dat persoonlijkheid, gevoelens van de kunstenaar altijd boven alles gaan, terwijl andere benaderingen uitgesloten worden of verworpen. Terwijl Helmantel zich richt op pure schoonheid, of in zijn eigen woorden, het hemelse.
Hoewel niet helemaal hetzelfde, doet het me denken aan Giorgio Vasari die erop wees dat naast imitatie en inventie goede kunst ook stijl en maniera moest bezitten, een persoonlijke artistieke elegante stijl.2) Het is waar: een eigen stijl voegt iets toe aan de kunst.

Goed, je zou kunnen zeggen dat mijn ontwikkeling tot nu toe precies de verkeerde kant op is gegaan. Zo’n twintig jaar geleden schilderde ik De schilderes en haar model, zie de afbeelding links. Rechts een recenter werk: Daphne. Het is gegaan van een losse toets, vrije kleuren en vrije verbeelding naar naturalisme. En naturalisme is minder gericht op stijl en handschrift.

Van de Riet, Drawing Model and Daphne

Gezien van de Riet. Left: Drawing her model, acryl/oil on linnen, 1996, and right: Daphne, oil on canvas, 2016

Ja, in mijn beginjaren experimenteerde ik veel en was mijn handschrift doorgaans zeer persoonlijk en spontaan. Werken van die periode zullen nooit versleten worden voor kopieën of foto’s. Waarom had ik in ’s hemels naam gekozen voor een meer natuurgetrouwe schildertrant? Dat heeft de zaken alleen maar gecompliceerd!
Het gekke was: ik kon er niks aan doen. Meer en meer wilde ik de schoonheid die ik zag vieren, die moest ik mij eigen maken.

De Oude Grieken
Zou het zo kunnen zijn dat de geschiedenis van de kunst al eerder discussies had meegemaakt over deze kwestie? Ik begon een zoektocht.
De Oude Grieken hadden grote waardering voor het naturalistische detail. Vogels moesten geschilderde druiven als echt zien en er op pikken. Een anekdote over Apelles illustreert duidelijk hun bewondering voor nabootsing. Het paard dat hij schilderde was zo levensecht, dat het paard van Alexander de Grote spontaan gehinnikt zou hebben toen hij het zag.

De Grieken hadden duidelijke opvattingen over verbeelding. De kunstenaar moest de platonische Idee voor ogen hebben, de volmaakte vorm, de bovennatuurlijke schoonheid van het object dat hij wilde weergeven. Dat kwam niet zomaar tot stand, want modellen waren slechts gewone stervelingen. Zelfs het mooiste menselijke lichaam kon dikke enkels hebben. Nou, in dat geval moest je de enkels van iemand anders nemen! Door zo te idealiseren zou de kunstenaar de pure nabootsing overstijgen.
Dus daar hebben we het: Imitatie en Verbeelding...

Aphrodite and Alexander as Hunter.jpg

After Praxiteles. Aphrodite, and After Lysippus. Alexander as hunter, both 4th century BC

Maar plotseling sprong ik overeind. Ik las over de beeldhouwer Lysippus, die werkte aan het hof van Alexander. Hij wilde overbrengen wat hij zag op een naturalistische manier! Niet door de bestaande, door de oude meesters ontwikkelde regels na te volgen over de volmaakte schoonheid, maar door zijn eigen waarneming. We weten weinig met zekerheid over Lysippus. Maar het aan hem toegeschreven beeld, Alexander de jager, toont zonneklaar een naturalistisch realisme. Nog altijd genieten ontelbare mensen er van.
Ik was blij met deze Lysippus.

1) Roodnat, Joyce. “Met drift geschilderde ‘kleine onderwerpen’ “. NRC, 2018-02-28.
2) Vasari, Giorgio. Lives of the Artists. Volume 1. Introduction by George Bull. London, 1987. p. 19-20.
Imitatie en Verbeelding gaat verder in de volgende blogs.


Galería Artelibre, ‘twenty years, in 20x20’

Galería Artelibre nodigde me uit om aan diens virtuele galerie deel te nemen, in de categorie ‘Grandes Autores’. Deze Spaanse galerie heeft kunstenaars op de site als Anders Zorn, Natalie Holland, David Kassan.

Galería Artelibre Artistas del mes

De galerie timmert al twintig jaar aan de weg voor realisme, op internationaal niveau. Dat steelt mijn hart! Om het twintigjarig bestaan te vieren komt er een expositie ‘Twenty years, in 20x20’, - alle werken van 20x20cm -, die verschillende steden in Spanje aandoet, waaronder Barcelona, in het MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno. Mijn werk doet ook mee!

Link: http://artelibre.net/autor/27050


Kunstkaarten, kalender en agenda

Kunst uitgever Bekking&Blitz heeft agenda’s en kalenders voor 2019 uitgebracht. Mijn werk staat er ook in, tussen kunstenaars als Sorolla, Sargent, Kenne Grégoire.

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

In Brugge ontdekte ik een kunstkaart van mijn werk in het Groeningemuseum; ik mocht het niet fotograferen, maar toen ik het toch deed, draaide de beambte zijn hoofd even de andere kant op. Sympathiek!
In het Drents Museum zag ik ook een kunstkaart van mij, plus mijn boek. Stimulerend!

Het zijn de kleine dingen die het doen. Koopt u eens zo’n agenda, kalender, of kaart? Dan doet u mij een groot plezier! Het helpt de zo nodige naamsbekendheid.

Groeninge en Drents Museum cards and book Gezien van de Riet

Groeninge en Drents Museum cards and book

And:
Galería Artelibre, site and ‘twenty years, in 20x20’.
Kunstkaarten, kalender en agenda van Kunst Uitgeverij Bekking&Blitz


Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a WomanIn May 2018 I gave a lecture, Imitation and Imagination, at TRAC2018 (The Representational Art Conference) in The Netherlands, together with Ernst van de Wetering, the world’s foremost authority on Rembrandt. His contribution was about Rembrandt and assessing quality. He compared works of Rembrandt with works of his pupils. His lecture  was  based  on:

A  CORPUS  OF  REMBRANDT  PAINTINGS  Volume  V  Chapter  IV  with  the  title:  On  quality:  Comparative  remarks  on  the  function  of  Rembrandt’s  pictorial  mind  (pp.  283  –  310).  Freely  accessible  in  The  Rembrandt  Database:

http://rembrandtdatabase.org/literature/corpus?tmpl=pdf&pdf=/images/corpus/CorpusRembrandt_5.pdf

Rembrandt, Abraham's sacrifice and Unknown, Abraham's sacrifice

Rembrandt, Abraham's sacrifice and
Unknown, Abraham's sacrifice

My lecture was on naturalistic realism, the area of tension between imitation and imagination in the classical art, including the contemporary variant.
Naturalism is one of many expressions of representational art, one with a very high degree of imitation.
See for example a comment with regard to a pretty realistic painting, on facebook (28-10-2014):

Huysman. Street in Utrecht i

Gerard Huysman. Utrecht, street in backlight, oil on panel, 2013

“I can’t understand why an artist would work so hard to make a painting like this that is so much like a photo. That’s what cameras are for. I can see the artist’s skill, but not the soul.”

 

This prejudice is often heard. Because really: isn’t imitation getting in the way of imagination? Exactly! No soul, no artistic creativity. And that’s what this discussion is all about.
I will contest the opinion that naturalism lacks imagination.

Part 1 of the lecture is in my earlier blog (see archive, august 2017).
Part 2 of Imitation and Imagination is following now.

However, the criticism does fit in with my doubts about my own work. For years I was haunted by questions:
● Is naturalistic realism actually the same as copying?
● Is it a lower form of art? Boring?
● A lot of people enjoy this kind of work, but that doesn’t mean it is relevant art.
● Does it add something? After all, reality, the real world, is already there. You should do something to it, with it.
● Shouldn’t you put your personal feelings into your art?

drawing I don't know any more

I don't know any more, pencil-eraser-paper

Good art, who judges?
Contemporary realism in the Netherlands has been flourishing for about thirty years now. This is exceptional in Europe. Nevertheless the official art institutions and the media mostly neglect its existence. After thirty years this is strange. The wider public is deprived of a cultural treasure.
Recently a journalist wrote in a prestigious Dutch newspaper that realism can be dangerous, in the context of great skill. Yes, virtuosity is a must, she writes, but the comment ‘It looks like a photo’ is not a compliment. ‘It looks like the real thing’ even less. The artist has to expose himself, otherwise his painting will be only an illustration, not more than a picture. She mentions Henk Helmantel, who said not to be in search for expressing his personal feelings.1 In her interpretation he is doomed to produce mere illustrations, far from high art.

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs

Henk Helmantel. Stillife with Cheese and Eggs, oil on panel, 1987, Collection Museum MORE. Photo Art Revisited.

Nothing against personal feelings in art. It is a romantic concept and we have seen great romantic art. But there seems to be a consensus that the personality, the feelings of the artist are primordial, while other approaches are excluded or rejected.
Although it’s not quite the same, this reminds me of Giorgio Vasari who pointed out that besides imitation and invention, good art should possess style and maniera, a personal artistic elegant style.2 True, a style of one’s own will add something to the art.

Well, you could say that my development until now just seems to have taken the wrong direction. Some twenty years ago I made The painter and her model, see the picture on the left. On the right a recent work: Daphne. It went from a loose touch, free colors and free imagination to naturalism.
And naturalism is less focussed on style and handwriting.

Van de Riet, Drawing Model and Daphne

Gezien van de Riet. Left: Drawing her model, acryl/oil on linnen, 1996, and right: Daphne, oil on canvas, 2016

Yes, in my beginner’s years I experimented a lot and I often had a personal spontaneous handwriting. The works of that period will never be dubbed copies or photos. Why on earth did I choose a more naturalistic way of painting? It only complicated things!
The crazy thing was: I couldn’t help myself. More and more I wanted to celebrate the beauty I had seen, to make it my own.

Ancient Greeks
Could it be that the history of art had witnessed earlier discussions about this question? I started on a search.
The Ancient Greeks had a great appreciation of the naturalistic detail. Birds should see painted grapes as real and try to pick them. An anecdote about Apelles clearly illustrates their admiration for imitation. The horse he painted was so life-like, that it is said that the horse of Alexander the Great started whinnying spontaneously on seeing it.

The Greeks had clear views on imagination. The artist should have in mind the Platonic Idea, the perfect form, the supernatural beauty of the object he wanted to portray. This did not come about automatically, because models were only ordinary mortals. Even the most beautiful human body could have fat ankles. Well, in that case you would take somebody else’s ankles!
Idealizing thus, the artist would transcend pure imitation.
So there we have it: Imitation and Imagination...

Aphrodite and Alexander as Hunter.jpg

After Praxiteles. Aphrodite, and After Lysippus. Alexander as hunter, both 4th century BC

But suddenly I jumped up. I read about the sculptor Lysippus, who worked at Alexander’s court. He wanted to convey what he saw in a naturalistic manner! Not following the current rules for perfect beauty, developed by the old masters, but his own observation.
We don’t know much for sure about Lysippus. But the sculpture attributed to him, Alexander the hunter, clearly shows a naturalistic realism. Whoever made it, this artist was capable of far-reaching imitation.
I was happy about this Lysippus.

1) Roodnat, Joyce. “Met drift geschilderde ‘kleine onderwerpen’ “. NRC, 2018-02-28.
2) Vasari, Giorgio. Lives of the Artists. Volume 1. Introduction by George Bull. London, 1987. p. 19-20.
Imitation and Imagination will continue in the coming blogs.


Galería Artelibre ’20 years, in 20x20’

Galería Artelibre invited me to participate in its virtual gallery, in the category of Grandes Autores. This Spanish gallery has artists on its site like Anders Zorn, Natalie Holland, David Kassan.

Artelibre-artistas-del-mes

It is promoting realism internationally, already for twenty years, and that is heart-warming, I think! A special exhibition will celebrate their twenty years anniversary, “20 years, in 20x20” (all works will be 20x20cm). It will travel through Spain, and also visit MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno, in Barcelona. My work will be part of it!

Link: http://artelibre.net/autor/27050


 

Calendar, diary, cards

Art editor Bekking&Blitz has published art diaries and calendars for 2019. A work of mine figures between artists like Sorolla, Sargent, Kenne Grégoire.

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

Kunst weekalender en aganda's Bekking&Blitz

In Brugues I saw an art card of my work in the Groeningemuseum, but it was forbidden to take a photo of it. I explained that it was a work of mine, but no way. Still, I disobeyed and the officer kindly pretended not to see it.

Groeninge en Drents Museum cards and book Gezien van de Riet

Groeninge en Drents Museum cards and book

In the Drents Museum of Assen there was another art card, and my book. Stimulating! This helps the brand awareness. It’s the small things that count!

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

A movement is sweeping the art world

A review by Lorena Kloosterboer on TRAC2018 for Poets and Artists, click on: https://www.poetsandartists.com/magazine/2018/5/11/kloosterboer-on-trac-2018


TRAC2018,
The Representational Art Conference in Holland

TRAC2018, The Representational Art Conference, was in The Netherlands, for the first time in Europe!
Part of the event is the Classical Art exhibition, Zaailand, Frisian Gallery, Leeuwarden, may 1 - june 24. My ‘Dunes in the snow’ is there too.

Dunes-snow-alkyd-oil-panel

Dunes with snow, alkyd and oil on panel, 150x100cm. Gezien van de Riet

Some impressions of TRAC2018:

Classical-Art-TRAC2018,The Representational Art Conference

Classical Art Exhibition, Gezien van de Riet, Ernst van de Wetering. Max Ginsburg lecturing. Allessandra Marrucchi, selected in Classical Art Competition

TRAC2018,The Representational Art Conference-Helmantel-demo-interpreter-Jeroen-Strengers. Henk Helmantel's demo

Henk Helmantel's demo with interpreter Jeroen Strengers.

TRAC2018,The Representational Art Conference 2

Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Gezien van de Riet, Gerard Huysman. After Esther Leuvenink's tempera lesson.

TRAC2018,The Representational Art Conference Wagner-lecture-David-Molesky-lecture

Corinna Wagner's lecture. David Molesky's lecture

Ernst van de Wetering and myself presented joint lectures. Ernst van de Wetering on judging the quality of an artwork, comparing paintings with the same theme by Rembrandt and by his pupils.
The next Blog is about my lecture ‘Imitation and Imagination’.

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

TRAC2018 was in Nederland
Gezien van de Riet. (Hierna een verslag van Lorena Kloosterboer)

TRAC2018, The Representational Art Conference, was voor het eerst in Europa, en wel in het land van Rembrandt.
De conferentie ging gepaard met de expositie 'Classical Art', Zaailand, Frisian Gallery, Leeuwarden, 1 mei tot 24 juni. Mijn ‘Duinen in de sneeuw’ hangt er ook.

Dunes-snow-alkyd-oil-panel

Dunes with snow, alkyd and oil on panel, 150x100cm. Gezien van de Riet

Enkele indrukken van TRAC2018:

Classical-Art-Exhibition-trac2018-Max-Ginsburg-Allessanra-Marrucchi

Classical Art Exhibition, Gezien van de Riet, Ernst van de Wetering. Max Ginsburg lecturing. Allessandra Marrucchi, selected in Classical Art Competition

realist-Helmantel-demo-interpreter-Jeroen-Strengers. Henk Helmantel's demo

trac-movement-tempera-course

Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Gezien van de Riet, Gerard Huysman. After Esther Leuvenink's tempera lesson.

TRAC2018-Wagner-lecture-David-Molesky-lecture

Corinna Wagner's lecture. David Molesky's lecture

Ernst van de Wetering en ik gaven samen een lezing. Van de Wetering over beoordeling van kwaliteit van een kunstwerk; hij vergeleek werk van Rembrandt met werk van zijn leerlingen. Een deel van mijn lezing besloeg de tijd van Rembrandt (in volgende blog).


Hieronder een verslag van TRAC2018,  'A movement is sweeping the art world', geschreven door Lorena Kloosterboer voor Poets and Artists: https://www.poetsandartists.com/magazine/2018/5/11/kloosterboer-on-trac-2018.
In het Nederlands vertaald door Jeroen Strengers.

Lorena Kloosterboer:
Een beweging trekt door de kunstwereld

The Representational Art Conference 2018 –de Realistische Kunstconferentie 2018, kortweg TRAC2018– werd gehouden van 1 tot 4 mei in Leeuwarden. Het motto van TRAC: ‘A movement is sweeping the art world’ (‘Een beweging trekt over de kunstwereld’) begroet de dialoog van opwindende ideeën en nieuwe ontwikkelingen in de realistische kunst van de 21e eeuw. De overkoepelende term ‘representational art’ wordt door TRAC gedefinieerd als een grote verscheidenheid van op vaardigheden gebaseerd werk in een breed scala van technieken gegrondvest op herkenbare weergaven van de werkelijkheid, die –hoewel dood en irrelevant verklaard door de ‘kunstpolitie’– overduidelijk een langzame maar zekere wedergeboorte beleven. TRAC is één van de bewegingen en instituties die zich momenteel bezighouden met het gebrek aan kritische waardering met betrekking tot realistische kunst en die de kwaliteit, het belang en de academische standaarden ervan willen bevorderen door niet-doctrinaire bijeenkomsten.

Michael-Pearce-lecture-The-Representational-Art-Conference

Michael Pearce giving his lecture

Kunstenaars, wetenschappers, schrijvers, docenten,  historici, filosofen, kunstcritici, beroepsmensen van musea en galeries en kunstverzamelaars kwamen van over de hele wereld bijeen om paneldiscussies, toespraken, paper presentaties, tentoonstellingen en demonstraties bij te wonen. Er werd in het bijzonder aandacht geschonken aan de uitwisseling van ideeën met betrekking tot de beoordeling van artistieke kwaliteit, met een speciale focus op de waarde en het bereik van op vaardigheden gebaseerd kunstonderwijs. Kunstopleidingen van over de hele wereld waren uitgenodigd met als doel om ze samen te brengen in een internationaal verbond. Eén van de vele interessante onderwerpen van TRAC was de rol van de realistische kunstenaar in de 21e eeuw en hoe op vaardigheden gebaseerde kunst verder moet om relevant te zijn in dit nieuwe tijdvak.

De meeste activiteiten vonden plaats in de conferentieruimten van het WTC Leeuwarden en overlapten elkaar vaak in de tijd, zodat de deelnemers moesten kiezen welke onderwerpen hen het meest aanspraken – bij verschillende gelegenheden voelde ik me in tweestrijd staan over welke activiteit ik zou bijwonen en wenste ik dat ik op twee plaatsen tegelijk kon zijn. De agenda bood een schat aan fascinerende onderwerpen gepresenteerd door prominente sprekers, filosofen van naam en wereldberoemde kunstenaars – het is een zeldzaamheid om zoveel uitzonderlijk erudiete mensen in één locatie bijeen te zien en het voelde als een geschenk om ze te kunnen ontmoeten en spreken.

Gelukkig werkte het Nederlandse weer voor de verandering een keer mee, want niet alle activiteiten vonden binnen plaats. Er waren ook uitjes, zoals een tochtje door de grachten van Leeuwarden met bootjes die ons voerden naar de opening van de Classical Art Exhibition in de Frisian Gallery Zaailand, ingeleid door Peter Trippi, vlakbij het Fries Museum waar een tentoonstelling van M.C. Escher wordt gehouden. Op de laatste dag hebben we nog drie musea bezocht, waarover later meer.

TRAC-en-barcazas

First of many barges taking attendees to the Classical Art Exhibition – photo © Corinna Wagner

Als gevolg van deze bezielende ervaring voelde ik me geïnspireerd om erover te schrijven – om het in zekere zin opnieuw te beleven. Het punt is dat ik binnen deze beperkte ruimte onmogelijk recht kan doen om deze vier schitterende dagen adequaat te beschrijven, dus ik leg me erbij neer om een beknopt verslag te schrijven in de hoop dat het lezers inspireert om de volgende TRAC bij te wonen. Bijzondere dank gaat uit naar Annelies Meester voor haar harde werk en vriendelijke gastvrijheid gedurende de conferentie. Ik vraag excuus aan degenen die ik niet bij naam noem, maar die aan deze conferentie hebben bijgedragen met hard werken, intelligente inzichten, krachtige dialogen, prachtige kunst en warme kameraadschap.

Vanaf het moment van mijn aankomst hing er een tastbare opwinding in de de lucht, waarschijnlijk deels vanwege het feit dat deze conferentie een veilige haven was voor realistische kunstenaars die zich volledig konden richten op belangrijke zaken in plaats van steeds hun stilistische keuzes te moeten verdedigen. TRAC2018 schiep een gevoel van gemeenschap, identificatie en betrokkenheid, wat niet alleen emotioneel belangrijk is maar ook in hoge mate stimulerend voor realistische kunstenaars zoals ik, die de meeste tijd achter gesloten deuren werken.

trac2018-art-movement

Tom Hageman, Michael Pearce, and Peter Trippi in front of Joke Frima’s painting - photo © Xandra Donders

Zoals te verwachten met groepsdynamica waren er aanvaringen van ego’s en, belangrijker nog, botsingen van verschillende ideeën die leidden tot intense debatten die de participatie zo stimulerend en tot nadenken stemmend maakte. Het is duidelijk dat er geen reden zou zijn om bijeen te komen als iedereen het bij voorbaat overal over eens was. Meestal was er overvloedige openheid en de wil om elkaar te begrijpen en nieuwe ideeën in de praktijk te brengen. Dit is waar TRAC voor mij over gaat. Maar je hoeft me niet op mijn woord te geloven – ik zal anderen laten spreken over hun TRAC2018 ervaring.

 

trac2018-virgil-elliot-and-joseph-bravo-trac2018

Virgil Elliot and Joseph Bravo, with Michael Pearce and Odd Nerdrum in the background

Michael Pearce, medeoprichter van TRAC en gepassioneerde drijvende kracht achter deze beweging zei me: “TRAC is fantastisch – dit is waar je andere mensen kunt vinden die begrijpen waarom je zo opgewonden bent over het overbrengen van verf en klei in mooie vormen. Het is een gemeenschap. Het is uitdagend, opwindend, en geweldig. Ik houd ervan om nieuwe mensen te ontmoeten die nieuwe ideeën in het gesprek brengen over hoe realistische kunst de 21e-eeuwse kunst aan het veranderen is.” Pearce is vooral blij met de resultaten van de bijeenkomst van dit jaar: “Er was een echte kracht in de conferentie – een magisch gevoel van transformatie. We zijn een nieuwe richting ingegaan. Er is een nieuw gevoel van ontluikende vrijheid in onze kunstproductie.”

Michael-Pearce-TRAC2018-The-Representational-Art-Conference

Michael Pearce – photo © Corinna Wagner

Corinna Wagner, Associate Professor in Literatuur en Visuele Cultuur aan de Universiteit van Exeter, en ook fotograaf, gaf een fascinerende keynote lezing getiteld ‘Het Anatomische Oog: Realisme en het Lichaam in de Visuele Cultuur’ begeleid door een betoverende diapresentatie. Wagner beschreef haar ervaring enthousiast: “Ik heb heel veel conferenties en symposia en bijeenkomsten bezocht en ik heb nooit zo’n gevoel van gemeenschap en collegialiteit meegemaakt als op TRAC2018. Het mooie is dat iedereen een liefde voor realistische kunst deelt, maar er is veel debat en een gezond verschil van mening over alles, zelfs over wat het precies is. We hebben gedebatteerd over de verschillen tussen figuratieve kunst en moderne (en/of postmoderne) kunst, en de achterliggende filosofieën. We waren het ook oneens over de geschiedenissen en de nieuwe richtingen van het realisme. Maar die debatten waren geweldig opwindend en levendig en ook vol gelach en onderhandeling.”

trac2018-Tom-Hageman-Odd-Nerdrum

Tom Hageman and Odd Nerdrum - photo © Xandra Donders

De vermaarde filosoof Stephen Hicks gaf een keynote lezing waarin hij het had over de negatieve taal van postmoderne schrijvers. Over zijn ervaring op TRAC zei hij: “Ik vond vooral mijn interacties de moeite waard met filosofische kunstenaars als Odd Nerdrum en Michael Pearce en de anderen die meededen in geïmproviseerde ronde tafel-discussies – en natuurlijk het vriendschappelijke geredetwist met een drankje erbij ’s avonds.”

De kunstenaar Virgil Elliott zei: “Ik was heel blij om deel uit te maken van TRAC2018 en dat twee van mijn schilderijen toegelaten werden tot de tentoonstelling daar en later in de Frisian Gallery. Mijn verhaal over Vermeer was goed bezocht en kennelijk goed ontvangen, ondanks het feit dat ik toen nog last had van jet lag. Ik heb nu veel nieuwe vrienden in Nederlanden en elders als gevolg van mijn deelname aan deze heel goed geplande bijeenkomst. Ik neem mijn hoed af voor de organisatoren, Tom Hageman, Peter Trippi, Annelies Meester, Michael Pearce, en voor de California Lutheran University voor de financiering. Bedankt allemaal voor een geweldige ervaring!”

Elvira Dik during her presentation - photo

Elvira Dik during her presentation - photo © Xandra Donders

Kunstenares Erica Hyatt zei: “Het is mij opgevallen hoe bepaalde bijdragen me er echt te brachten om veel meer na te denken over onze verantwoordelijkheid als realistische kunstenaars in een bredere culturele en maatschappelijke context. Ik was verrast over het academische niveau van de conferentie en ik vond de vermenging van wetenschappers en kunstenaars van over de hele wereld een soort broedplaats voor inspiratie en leren. Deze paar dagen samen met kunstenaars en academici van over de hele wereld hebben gewerkt als een katalysator; ze hebben me blootgesteld aan nieuwe ideeën die me aan het denken gezet hebben over mijn eigen kunst in een veel bredere maatschappelijke context. En niet te vergeten: ik had een absoluut plezier, door hernieuwd contact met oude vrienden, door mensen met wie ik gecorrespondeerd had in levende lijve te ontmoeten, en door nieuwe vriendschappen te sluiten. Ik ben oude opvattingen kwijtgeraakt, heb het respect voor één van mijn oude helden verloren, maar ik heb er echtere en substantiëlere vervangingen voor gevonden.”

Curator en Fine Art Consultant Joseph Bravo heeft als levensdoel om de intrinsieke waarde en verlichtende kracht van de schone kunsten te delen. Na een laat nachtje met een stimulerende en verhelderende conversatie over wereldpolitiek en de zin van het leven als kunstenaar zei hij me: “TRAC biedt altijd kansen voor kunstenaars om ideeën uit te wisselen, nieuwe technieken of praktische aanpakken te leren en om nieuwe vriendschappen voor het leven te sluiten. Deze conferentie in Leeuwarden was geen uitzondering. Net als altijd heb ik sommige buitengewoon getalenteerde en briljante mensen ontmoet, belangrijke professionele contacten gelegd en een paar opwindende projecten geïnitieerd die de komende jaren tot bloei zullen komen. TRAC biedt haar deelnemers het vertrouwen en de kameraadschap om de doelen van hun artistieke loopbaan te realiseren en hun creatieve potentieel te bereiken.”

TRAC2018-The-Representational-Art-Conference-Virgil-Elliott

Virgil Elliott next to his painting - photo © Xandra Donders

Elina Cerla, een jonge kunstenares die filosofie en culturele theorie heeft gestudeerd en die indruk maakte met haar duidelijk geformuleerde standpunten, hield een exposé over de constructie van figuratieve taal via vorm, inhoud en proces. Zij beschreef haar ervaring als: “De week van TRAC is zo’n psitieve, bevestigende en verrijkende ervaring geweest. Ik heb het gevoel dat ik in een ruimte was voor ideeën over schilderen waar mijn passies als schilderes en onderzoekster plotseling op hun plaats vielen–ik voelde me thuis. Ik ben geen representationele schilderes in de enge betekenis die vaak geassocieerd wordt met het realisme, dus ik val nog al eens tussen wal en schip. Maar bij TRAC voelde ik dat iedereen daar kritisch geëngageerd was met hetzij hun eigen werk, hetzij met de ideeën die ten grondlag liggen aan het schilderen, en vaak met beide. Het was fantastisch om omgeven te worden door zo’n grote groep gepassioneerde en uiterst kundige schilders. Het is helemaal geen kliek, maar een gemeenschap, die open staat voor het ter dissussie stellen van grenzen en voor een constante herdefiniëring. Voor mij is dit de kern van het schilderen als manifestatie van het menselijk bestaan. Ik kwam thuis met zo’n hernieuwd gevoel van energie en zin om weer naar mijn penselen te grijpen, maar nooit ver van de aantrekkingskracht van boeken. Het was geweldig om mijn paper te kunnen presenteren binnen deze context en ik hoop dat mijn manier om het schilderen te benaderen misschien wat nieuwe discussie losmaakt die in de toekomst verdergaat.”

The-Representational-Art-Conference-Conor-Walton-demonstration

Conor Walton portraying Joseph Bravo - photo credit © Xandra Donders

Kunstenaar Conor Walton, wiens schilderij The Key onlangs de eerste prijs won op de prestigieuze ModPortrait Competition in Spanje, en dat wordt opgenomen in de permanente collectie van het Europees Museum van Moderne Kunst MEAM in Barcelona, gaf een live demonstratie door het schilderen van een portret van Joseph Bravo in twee sessies. NA afloop vertelde Walton me: “Er is een uniek gesprek gaande op TRAC over de aard en toekomst van de hedendaagse figuratieve kunst. Geleid door de genereuze geest van haar oprichter, Michael Pearce, staat het geweldig open voor verschillende gezichtspunten: alle stemmen zijn welkom en iedereen wordt gehoord. En er is zoveel passie! In het gezelschap zijn van mensen die zoveel geven om wat zij doen schept een aanstekelijk enthousiasme. Ik denk dat iedereen gestimuleerd en versterkt weggaat, met vriendschappen voor het leven.”

Peter-Trippi-TRAC2018-The-Representational-Art-Conference

Peter Trippi - photo credit © Xandra Donders

Peter Trippi, hoofdredacteur van Fine Art Connoisseur, dynamisch deelnemer aan gesprekken en paneldiscussies en een energiebron vol ideeën voor toekomstige projecten, zei me: “Hoe handig Facebook en andere sociale media ook kunnen zijn, het haalt het niet bij een echte bijeenkomst, onder één dak, om een groep collega’s een echt gevoel van verbondenheid te geven. Ik ben uit Leeuwarden gekomen met het gevoel gestimuleerd te zijn en verbonden met gelijkgestemde geesten die ik al jaren ken en ook die ik pas ontmoet heb, net als bij de twee vorige edities van TRAC. Ik kijk nu al uit naar de volgende ronde!”

Rainy-Day-Lotus-Joke-Frima

Rainy Day Lotus by Joke Frima

Kunstenares Joke Frima, die de derde prijs won met haar prachtige schilderij Rainy Day Lotus op de TRAC tentoonstelling, gaf een hartstochtelijke lezing over het leven en de onderwijsmethoden van Nerina Simi, bij wie zij gestudeerd heeft in Florence. Zij zei: “TRAC2018 was een overweldigende ervaring. Een enorm aantal lezingen en inzichten werden op ons losgelaten; over politieke invloeden op de kunst, Dewey, Roosevelt, Hitler en Stalin. Verrassend was dat Nixon één van de grootste promotoren van moderne kunst is geweest, door enorme sommen geld in het modernisme te pompen. Kant en Hegel werden herhaaldelijk genoemd. Discussies over waarheid in schoonheid, het gebrek aan theorie voor het realisme, Duchamp’s conceptuele kunst, kunstmatige intelligentie, de zogenaamde krokodillenvijver gecreëerd door de kunstpolitie... Het was duizelingwekkend en zeer inspirerend. Ik keer nu blij terug naar de stilte van mijn studio.”

Zowel Frima als ik waren onder de indruk van de eloquente uiteenzetting van Mandy Theis Hallenius over haar proactieve inspanningen om ‘skill-based’ (op vaardigheden gebaseerde) kunstopleidingen voor nieuwe generaties te ondersteunen en te verspreiden, en van het sterke betoog van Jennifer Sendall over hoe de zaak van de realistische kunst te versterken als instrument voor de opbouw van een meer creatieve, ecologische en wederzijds voordelige samenleving.

Panel-TRAC2018-The-Representational-Art-Conference

Panel discussion with Michael Pearce, Jorge Egea, Peter Trippi, Virgil Elliott y José Manuel Infiesta – photo © Lorena Kloosterboer

José Manuel Infiesta, directeur van het Europees Museum van Moderne Kunst MEAM in Barcelona, nam deel aan een interessante paneldiscussie samen met Michael Pearce, Jorge Egea, Peter Trippi en Virgil Elliott. Ze spraken over de beoordeling van kunst, waarden en kwaliteitscriteria, kunstkritiek, kunstbevordering, en manieren om het respect van het publiek voor op vaardigheden gebaseerde kunst te herstellen. Infiesta is een invloedrijk pleitbezorger voor figuratieve kunstenaars; zijn museum onderscheidt zich van alle andere door uitsluitend figuratief werk te verzamelen van levende realistische kunstenaars.

Over de conferentie zei hij: “TRAC probeert op een bepaalde manier een theoretische achtergrond of meer intellectuele samenhang te geven aan de groeiende trend in de huidige kunstwereld om de traditie te herwinnen, om de verwoestingen ongedaan te maken gegenereerd door de abstractie van de 20e eeuw, om een figuratief model voor artistieke expressie te hervinden. Zo hebben we, naast verschillende workshops door gevestigde kunstenaars zoals Conor Walton, uitermate interessante lezingen bijgewoond door schilders als Odd Nerdrum. We hebben ook gedebatteerd over de richting van de 21e -eeuwse figuratieve kunst. Het was zonder twijfel een opwindende gelegenheid om gezichtspunten te vergelijken, nieuwe ideeën op te doen en na te denken over toekomstige wegen.” Infiesta voegde eraan toe: “En tot slot is het nodig om het uiterst interessante contrast op te merken in gezichtspunten en gevoeligheden tussen Amerikanen en Europeanen – twee continenten met vergelijkbare niveaus van onderwijs en cultuur maar met voldoende gedifferentieerde artistieke tradities om volledig unieke sensitiviteiten te genereren, die op hun beurt leiden tot zeer verschillende perspectieven op de toekomst van de hedendaagse kunst.”

Jorge-Egea-on-MEAM-TRAC2018

Jorge Egea – photo © Lorena Kloosterboer

Jorge Egea, beeldhouwer en onderzoeker, presenteerde een paper over het Europees Museum van Moderne Kunst MEAM. Na deelgenomen te hebben aan TRAC2015 in Ventura (Californië), kent hij het belang van het oog in oog ontmoeten en de uitwisseling van ideeën met medekunstenaars, voorbij de sociale media. Hij stelde: “De beweging begonnen door Michael Pearce en het samenkomen van kunstenaars, academici, curatoren en kunstcritici heeft een leegte opgevuld voor de hedendaagse figuratieve kunst. TRAC is een ruimte waar wij kunnen reflecteren en nieuwe theorieën creëren gebaseerd op het werk van 21e -eeuwse realistische kunstenaars. Hier theoretiseren wij over het maken van figuratieve kunst en formuleren wij filosofisch-esthetische ideeën die de betekenis van de representatie ondersteunen. Dit stelt ons in staat om verschillende perspectieven of benaderingen te zien van een verschijnsel gemeenschappelijk voor alle deelnemers.”

Hij voegde daar enthousiast aan toe: “Als het eerste succes van TRAC het aankaarten is van het brede veld van de realistische kunst, dan is het tweede succes de grote verbinding die gelegd is tussen de deelnemers via sociale netwerken, waardoor een gemeenschap is gecreëerd. Mijn ervaring op TRAC2018 is heel positief geweest, want het heeft me in staat gesteld de persoonlijke banden te versterken met sommige mensen die ik drie jaar geleden heb ontmoet en om nieuwe mensen te ontmoeten die op hetzelfde terrein werken hier in Europa. Het belang ligt in de tastbare kennis waardoor nieuwe projecten, nieuwe samenwerkingen en nieuwe ideeën kunnen opkomen voor toekomstige edities van TRAC.”

Tom-Hageman-and-Max-Ginsburg

Tom Hageman and Max Ginsburg – photo © Xandra Donders

Ik wil een spotlight richten op kunstenares Gezien van de Riet, die zo aardig was om mij uit te nodigen om TRAC2018 bij te wonen: haar opgewekte glimlach en snelle geest brengen licht in elke kamer. Na twee eerdere TRAC-bijeenkomsten te hebben bijgewoond, en het belang inziend van een een internationale beweging die de hedendaagse klassieke kunst versterkt en verrijkt, legde Van de Riet het idee om deze conferentie in Europa te houden voor aan Tom Hageman, kunstenaar en oprichter van de Klassieke Academie in Groningen. Zij waren de krachten achter het brengen van TRAC naar Leeuwarden, de Europese Culturele Hoofdstad van 2018.

Hageman’s passie ligt in de wereldwijde herleving van klassiek, figuratief, op vaardigheden gebaseerd kunstonderwijs. Hij stelt: “Het einddoel is de vorming van een International League of Fine Art Schools (ILFAS; Internationale Bond van Kunstopleidingen), dat begint als een digitaal platform om op vaardigheden gebaseerde kunstopleidingen te promoten via summer schools, master classes en post graduate opleidingen. We zullen nauw samenwerken met het Amerikaanse Da Vinci Initiative, dat succesvol opereert op middelbare scholen overal in de Verenigde Staten.”

Gezien van de Riet hield een keynote lezing samen met kunstenaar, auteur en ’s werelds eerste Rembrandt-autoriteit Ernst van de Wetering. In hun presentatie bestreed Van de Riet met passie de nog steeds voortlevende notie dat naturalistisch realisme niets anders is dan fantasieloze nabootsing, waarna Van de Wetering deze stelling onderbouwde door Rembrandt te presenteren als een rationele kunstenaar die duidelijke keuzes maakte met betrekking tot zijn schildermethodes, stijl, en gebruik van licht en schaduw.

GezienvdRiet-TRAC2018-The-Representational-Art-Conference

Gezien van de Riet

Op de vraag naar haar TRAC2018 ervaring, antwoordde Van de Riet: “Er wordt wereldwijd voortreffelijke realistische kunst gecreëerd, maar die krijgt in het algemeen niet de aandacht en het respect van de media en de kunstinstellingen – dat moet veranderen. Als één van de internationale platforms voor kunstenaars en kunstliefhebbers is TRAC ervoor om verandering te brengen. Het is een platform waar we gedachten en ideeën uitwisselen over bijvoorbeeld hoe ons te verbinden met jongere generaties, het nut van het bekritiseren van het kunst establishment, het versterken en bevorderen van realistische kunst, en het vinden van een balans in al deze belangrijke zaken.”

Ze vervolgt enthousiast: “TRAC is een inspirerend platform waar topkunstenaars demonstraties geven, waar samenwerking ontstaat, ervaringen uitgewisseld worden en vriendschappen gevestigd worden. En dat alles met een hartverwarmend enthousiasme. Elke TRAC heeft een sneeuwbaleffect. Soms is er maar één persoon nodig om een nieuw idee om te vormen tot concrete actie om de bal te laten rollen. Ik ben zo blij en trots dat TRAC dit jaar in Nederland gehouden is! TRAC – voor het eerst in Europa!”

Exhibition-banner-at-the-Drents-Museum

Exhibition banner at the Drents Museum – photo © Lorena Kloosterboer

We begonnen de slotdag van TRAC met een boeiende keynote lezing door Joseph Bravo, die leidde tot een actieve en gepassioneerde groepsdiscussie dankzij zijn talent om anderen bij het gesprek te betrekken. Jammer genoeg moest de discussie na een uur stoppen omdat we de bus moesten halen voor een tour langs drie museumtentoonstellingen. We bezochten de tentoonstelling Noordelijke Romantiek in het Groninger Museum, en gingen toen naar de American Dream –een heerlijk overzicht van Amerikaans realisme en fotorealisme waarvoor  Peter Trippi adviseur van de curatoren was– gezamenlijk georganiseerd door het Drents Museum in Assen en de Kunsthalle Emden in Duitsland.

trac2018–friendships

Evening socials – from left to right: Wendy Child, Jorge Egea, Patty Chehade, José Manuel Infiesta, Lorena Kloosterboer, Jennifer Sendall, Corinna Wagner, Michael Pearce, and Lori A. Escalera – photo © L.A. Escalera

Die avond werd TRAC2018 beëindigd met een slotdiner gesponsord door de Gemeente Leeuwarden in het WTC Hotel, waar de tafels bezet werden door geanimeerde deelnemers die hun gedachten en indrukken van vier schitterende dagen deelden, omhelzingen en adressen uitwisselden en beloofden contact te houden. Het diner werd kort onderbroken door twee minuten stilte die elk jaar op 4 mei gehouden wordt ter herdenking van de Nederlandse oorlogsslachtoffers.

TRAC in een notendop

Er zijn echte vriendschappen gesmeed, projecten gepland, ideeën uitgewisseld, geesten gevoed, hersenen gekraakt, geestelijke en creatieve accu’s opgeladen – het was een waarlijk zinvolle, stimulerende en inspirerende ervaring. Ik raad alle kunstenaars sterk aan om mee te doen aan de volgende TRAC – waar en wanneer die ook mag plaatsvinden. Zie je daar!

Find TRAC2018 on Facebook
Please contact me if I used your photograph without crediting you.

Door Lorena Kloosterboer, realist artist & author © Antwerp, May 2018

En:
Kunstkaarten Bekking&Blitz
Nieuws:
Competitie
FACE-TRAC


De paardenhemel

Soms gaat alles vanzelf, maar deze keer was het ploeteren geblazen. Het schilderij veranderde voortdurend, vooral vanwege de verdeling van het licht: hoeveel moet er naar de grond, de bergen de lucht? Het enige dat constant bleef waren de paarden. Ten slotte kwam ik terug bij een van de eerste varianten. Nu is het af.

merrie, veulen, bergen

Paardenhemel, tempera-olieverf-paneel, 50x70cm

 

 


Imitatie en verbeelding 1

Zoektocht
Hoewel ik in het begin van mijn schildersloopbaan veel experimenteerde werd ik almaar sterker aangetrokken tot realisme. Dit was in de tijd dat het werd afgewezen door de officiële kunstopvatting. Zelfs als het schilderij nauwelijks meer figuratief te noemen was. Ik ging nog een stap verder: realisme op het scherpst van de snede, natuurgetrouw, naturalistisch. Het was twijfelachtig – ook voor mijzelf - of dat wel serieuze kunst kon zijn. Naschilderen? Het dwong mij tot nadenken. Ik ontdekte dat de kwestie al door de oude Grieken werd bediscussieerd. Er kwam een lezing van. In mijn blogs zal ik er telkens een stukje van opdienen.
Hier het eerste deel.

Representatie en verbeelding in natuurgetrouw realisme

Ets van Dürer

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

‘Imitatio et Inventio’ , nabootsing en verbeelding, zijn veel besproken begrippen in de kunstgeschiedenis. Vanuit mijn eigen schilderpraktijk en kunstgeschiedenis zal ik proberen dit in een nieuw licht te plaatsen.
Nabootsing en verbeelding waren onlosmakelijk met elkaar verbonden in de klassieke traditie. De inhoud van verbeelding en de techniek van nabootsing kregen steeds nieuwe gedaantes. Ook de verhouding tussen nabootsing en verbeelding wisselde voortdurend.
In de hedendaagse representatieve schilderkunst of, meer toegespitst, natuurgetrouw realisme dat zich van de klassieke beeldtaal bedient, bestaat nog altijd het spanningsveld tussen ‘Imitatio’ en ‘Inventio’.

Gerard Huysman, Straat in Utrecht, olie-paneel, 55x65cm

Eind oktober 2014 werd deze afbeelding van een werk van Gerard Huysman gepost op The Representational Art Group van Facebook. Het eerste commentaar was van Joel Mattingly:

Ik kan niet begrijpen waarom een kunstenaar zo hard zou werken om een schilderij als dit te maken dat zoveel op een foto lijkt. Daar zijn camera’s voor. Ik zie hier de bedrevenheid van de kunstenaar, maar niet de ziel.

Hij voegt er later nog aan toe:

Begrijp me niet verkeerd, deze kunstenaar heeft een waanzinnige vaardigheid! (…) … realisme bestaat in de werkelijkheid en in foto’s, en hoewel ik denk dat we allemaal de vakbekwaamheid die bij fotorealisme komt kijken, kunnen waarderen, vind ik het behoorlijk saai om te zien.

Afgezien van het feit dat dit schilderij niet tot fotorealisme behoort, raakt deze opmerking een delicaat aspect van realistische kunst. Imitatie, natuurgetrouwe weergave, heeft hier zo’n grote plaats ingenomen dat de verbeelding verdrongen lijkt. Ik zou Mattingly spontaan gelijk geven, ware het niet dat ik - anders dan hij - getroffen ben door de schoonheid van dit schilderij.

De volgende blog: de werkelijkheid is er al en het paard van Alexander de Grote.


Gezien op de kaart

Kunstkaarten, kunstagenda’s en kalenders
Bekking&Blitz maakt de kunstkaarten van grote musea. Deze uitgever heeft ook allerlei kaarten van mijn werk uitgebracht. In prachtige vormgeving.

dubbele kaarten enveloppen

Roses

Roses,
Een map met 10 dubbele kaarten en enveloppen.
Schilderen van een levende roos kan heel opwindend zijn. Soms, als je met je veldezeltje bij een roos zit, klapt er zomaar een blaadje open, de roos groeit door!
In de tuin hebben rozen elk een eigen karakter, ze ontplooien zich in verrassende vormen. Zo was er eens een driehoek.

roos schilderen kaart

Roses

Voor de roos gezeten kwam vanzelf de gedachte op: het mooiste van de roos is de roos zelf. Wil ik dat moois krijgen dan moet ik die roos schilderen, met alles er op en er aan. Dat is dus realisme.
Roses, te verzenden naar familie en vrienden. Een leuk cadeautje!

Museum Cards
Bekking&Blitz gaf ook dubbele kaarten van mijn werk uit in de serie Museum Cards. Dat doet me denken aan vroeger tijden toen kunstenaars hun schilderijen lieten copiëren in gravures om zoveel mogelijk hun werk en naam te verspreiden.

museumkaart

5 Museum Cards Bekking&Blitz

Ja, zo’n kaart, afkomstig van een schilderij, die dan de lange afstand heeft afgelegd van atelier naar galerie naar uitgever naar drukker naar museum/boekwinkel naar koper naar postbode naar deurmat: dat is natuurlijk... leuker dan internet. En in plaats van gravures zijn er nu dan die kunstkaarten.

museum postkaart kunst

5 Museum Cards Bekking&Blitz, 2

Art Agenda en Art Calender
Voor 2018 heeft Bekking&Blitz Art Agenda’s – ook als klein handzaam boekje - en Art Calenders uitgegeven. Daarin prijkt een pasteltekening van mij. In 2018 sta ik dan mooi tussen grote kunstenaars aller tijden… en loop ik naast mijn schoenen.

art, agenda, Gezuien van de Riet

Art Agenda, pastel van Gezien van de Riet

Weet u hoeveel plezier u me doet door kaarten en agenda of kalender te kopen, weg te geven, te versturen? Het is alles te koop in musea, zoals het Drents Museum, Museum de Buitenplaats, de betere boekwinkel, de Bijenkorf.


Nieuws

Competitie

Met het schilderij Espitau, beukenbos in de Pyreneeën won ik de halve finale in de competitie ‘Figurativas 2017 - MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno’.

Beukenbos in de Pyrenee-en, tempera en olieverf op paneel, 40x60cm

2.400 kunstenaars uit 98 landen namen deel, waarvan 7 Nederlanders, en ik was een van hen. Niet de hele finale, maar wel hoera!


FACE-TRAC, er zit beweging in!

De beweging in de VS die aansluit bij de klassieke traditie gaat verder! Bijeenkomst in Miami, november 2017: Link
Ik ga er heen en heb er zin in!

And:
Art post cards, calender and agenda by Bekking&Blitz Art Editions
News:
Competition.
FACE-TRAC: it’s moving!


Horses’ heaven

Sometimes it all goes by itself, sometimes it’s hard work. The distribution of light was hard: how to distribute it between the ground, the mountains, the sky?

caballos

El cielo de los caballos, distemper-oil-panel, 50x70cm

The picture changed continously. The one constant element was the horses. In the end I came back to one of the earliest versions. Now it’s finished.


Imitatio et Inventio I

The quest
Although I did a lot of experimenting in the beginning of my artistic career, I was attracted more and more to realism. In those days realism was rejected by the official art view. Even when the painting touch was very loose. I went one step further, to a sharp-edged realism, true to nature: naturalism. It was doubtful –including for my myself– if that could be considered serious art. Mere copying? I had to think it over. I discovered that the question was already discussed by the old Greeks. This eventually resulted in a lecture. In my blogs I will serve it up in parts. This is part one.

Representation and imagination in naturalistic realism

Ets van Dürer

Dürer, A Draftsman Making a Perspective Drawing of a Woman.jpg

‘Imitatio et Inventio’ , imitation and invention, are much discussed concepts in art history. I shall try to put them in a new light, based on my own painting practice and art history.
Imitation and invention were indissolubly connected in the classical tradition. Thru time, the content of the imagination and the technique of copying or imitating it assumed different shapes. Also, the relative weight of both elements changed continuously.

In contemporary representational art –or more precisely: naturalistic realism based on classical imagery– the tension between ‘Imitatio’ and ‘Inventio’ is still there.

Gerard Huysman, Street in Utrecht, oil-panel

Gerard Huysman, Street in Utrecht, oil-panel, 55x65cm

October 2014 this picture of a work by Gerard Huysman was posted on Facebook’s The Representational Art Group. The first comment was by Joel Mattingly:

I can't understand why an artist would work so hard to make a painting like this that looks so much like a photo. That's what cameras are for. Here I see the skill of the artist, but not the soul.

He added later:

Don't get me wrong, this artist has mad skills! (…) … realism exists in reality and in photographs, and though I think we all can appreciate the skill in which it takes to make photo realistic art, I find it rather boring to look at.

Apart from the fact that this painting doesn’t belong to photo realism, this comment touches upon a delicate aspect of realistic art. Imitation, naturalistic representation, has assumed such precedence here that is seems to have crowded out the imagination. I would spontaneously agree with Mattingly, if it weren’t for the fact that –different from him– I am struck by the beauty of this painting.

Next time:  the reality is already there and the horse of Alexander the Great.


Art cards, Art agendas, Art calendars

Bekking&Blitz publish art cards for the big museums in the Netherlands. They have also published a number of cards of my work. In wonderful designs.

dubbele kaarten enveloppen

Roses

Roses,
a case of 10 double cards with envelopes.
Painting a live rose can be quite exciting. Sometimes, sitting with your field easel near a rose, all of a sudden a leaf unfolds: the rose continues to grow! In my garden each rose has its own character: they unfold in surprising forms, like a triangle for example.

roos schilderen kaart

Roses

Sitting in front of this rose, this thought came to my mind: the beauty of the rose is the rose itself. If I want to capture that beauty, I will have to paint that rose, with everything on it.
Roses: you can send them to family and friends. A very nice gift!

Museum Cards
Bekking&Blitz also published double cards of my work in its series Museum Cards. That reminds of of earlier times when artists had their paintings copied as engravings, to spread their name and work as much as possible.

museumkaart

5 Museum Cards Bekking&Blitz

Such a card, made from a painting, that covered the long distance from work shop to gallery to publisher to printer to museum shop or book shop to postal worker to door mat, that is of course... nicer than e-mail. In stead of engravings we now have art cards.

museum postkaart kunst

5 Museum Cards Bekking&Blitz, 2

Art Agenda & Art Calendar
For 2018 Bekking&Blitz published Art Agendas – also in pocket size - and Art Calendars. They include a pastel of mine. In 2018 I am one of the pantheon of greatest artists of all times... and proud as a peacock!

art, agenda, Gezuien van de Riet

Art Agenda, pastel van Gezien van de Riet

You know how much you support me buying cards, agendas of calendars, or making a present of them, or sending them to some-one…?

It is all for sale in museums and bookshop.


News

Competition

My painting Espitau, beech forest in the Pyrenees gained the semi-finals in the competition ‘Figurativas 2017 - MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno’.

Painting Beech forest Espitau Pyrenees

Beech forest Espitau Pyrenees, distemper-oil-panel, 40x60cm

2.400 artists from 98 countries participated, 7 of them were from the Netherlands, and I was one of them. Not quite the finals, but still hurray!


FACE-TRAC, it moves!

The movement in the US connected to the classical tradition continues! Meeting in Miami, November 2017.
I intend to be there and look forward to it!

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

En: Mijn stokpaardje.


Het Art Renewal Center (ARC) heeft mij aangenomen als ARC Associate Living Master™!
Dit bericht verscheen in ARC Salon Update:

Post van Art Renewal Center

Post van Art Renewal Center

Vorig jaar werd ik finalist in een competitie van het Art Renewal Center (zie blog augustus 2015). Daarna werd ik uitgenodigd om te solliciteren. Ben je door vier jury’s heen dan krijg je een eigen gallery op de ARC-site. Die van mij is:
http://www.artrenewal.org/pages/artist.php?artistid=7562

De erkenning van het ARC betekent veel voor mij. Het is een grote eer om deel uit te maken van dit online museum. Je vindt er oude meesters en hedendaagse top kunstenaars als Jeremy Lipking, Jacob Collins, Max Ginsberg, en (de in Nederland actieve)  Joke Frima en Urban Larsson.

Logo ARC

Logo ARC

Klassieke traditie
Het ARC is een van de grootste online musea die de klassieke traditie in het vaandel dragen. Het omvat duizenden afbeeldingen van kunstwerken. Er is een sectie ‘levende kunstenaars’, en een enorme afdeling ‘dode meesters’. In dit geval wil ik best graag eens doorstromen.
Het ARC is opgericht in 2000 door Fred Ross, en heeft ook een fysiek museum met vooral negentiende eeuwse kunst.  Ross is een liefhebber van de Franse Salonkunstenaars die later in de vergetelheid raakten, zoals Alma Tadema die nu een expositie heeft in Het Fries Museum.
Heropleving van de klassieke traditie is het streven. Daartoe is een breed scala van activiteiten ontwikkeld: competities, publicaties van boeken, artikelen en instructiemateriaal, exposities, historisch onderzoek, nieuwsbrieven en de opbouw van een netwerk.

Onderwijs
Er wordt groot belang gehecht aan onderwijs. Het ARC toont een lange lijst van scholen, academies en studio’s waar ze goedkeuring aan heeft verleend. Voor studenten –nu al uit zo’n zestig landen– zijn er jaarlijkse competities met een beurs als prijs.

Er is een relatie met het Da Vinci Initiative, dat lesmateriaal voor het verwerven van klassieke vakbekwaamheid uitgeeft, bedoeld voor studenten en docenten.

In de twintigste eeuw bleef een handjevol kunstenaars trouw aan de klassieke kunst. Zij gaven de technische kennis door aan enkele tientallen opvolgers. Deze richtten weer hun eigen academie of atelier op en trainen nu honderden studenten. Momenteel is er sprake van een exponentiële groei.
Door die strategische keuze voor onderwijs via boeken, video's en internet kan de klassieke traditie qua kennisoverdracht bijna niet meer verloren gaan. Dat is voor het eerst in de geschiedenis.

Wereldwijd netwerk
Het ARC timmert wereldwijd aan de weg en heeft een uitgebreid netwerk, waaronder TRAC, The Representational Art Conference, een beweging voor de hedendaagse klassieke traditie.

TRAC The Representational Art Conference

TRAC The Representational Art Conference

Er wordt samengewerkt met het MEAM, Museu Europeu d’Art Modern in Barcelona (modern betekent hier realistisch, figuratief) en meerdere klassieke academies zoals de Florence Academy of Art, die nu ook een vestiging in New York heeft.
Er is contact met kunstbladen, zoals Fine Art Connoisseur en PleinAir Magazine.


Mijn stokpaardje

Altijd heb ik een diepe wens gehad dat er een beweging zou komen om de hedendaagse klassieke kunst onuitroeibaar te laten wortelen in de maatschappij, om erkenning te verwerven op allerlei gebied waar dat nu nauwelijks het geval is: in universitaire kunstgeschiedenis en filosofie, in onderwijs en kunstonderwijs, in nationale musea, media en  overheidsbeleid.

stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

In Nederland heeft het realisme haar bestaansrecht bewezen. Het zou ruimschoots aanwezig moeten zijn in de ‘officiële’ cultuur. Dat is niet zo.
Het is niet te geloven, maar een aantal filosofen had hier een diepe invloed. Zoals Lyotard die realisme en schoonheid als kitsch bestempelde. Het taboe op realisme is in de universitaire kunstgeschiedenis niet tot nauwelijks doorbroken. Als het wel zo is verneem ik dat graag.
Het is vreemd dat de media al ruim dertig jaar het realisme negeren. Zo goed als, hè? Het grote publiek heeft nauwelijks weet van de prachtige kunstwerken die zijn voortgebracht. Hen is cultuur vol schoonheid onthouden.
Frappant is dat wanneer een nationale krant wél eens aandacht geeft aan een expositie in een galerie het aantal bezoekers meteen stijgt, en de verkoop erbij.

Golven
Het is een wonder dat er in Nederland ondanks alle tegenwind zoveel is bereikt. Er kwamen steeds meer galeries, én een Realistenbeurs, én twee klassieke academies en ook nog kleinere scholen, én particuliere musea. In Europa is het Hollandse realisme waarschijnlijk het verst gekomen. Maar mede door de crisis is het kwetsbaarder geworden. Het is niet verankerd in belangrijke instituties. Dus het kan zomaar weer wegzakken, met slechts een Henk Helmantel als voetnoot in de kunstgeschiedenis.
‘Alles komt en gaat in golven, zo is de geschiedenis’, is wel eens het commentaar. Zeker, maar het is niet de wind die deze golven maakt. Het zijn de mensen. Daarom is het geweldig dat zovelen zich inspannen voor het realisme. Daarom is het geweldig dat het ARC bestaat.
http://www.artrenewal.org/pages/artist.php?artistid=7562


Der Weg ist das Ziel

Der Weg ist das Ziel

Vraag:
Een tractor met caravan eraan reed de camping op. Een boer uit Duitsland was op pelgrimstocht naar Santiago de Compostela.  Met mooie letters stond op de caravan: “Der Weg ist das Ziel”. Geldt dat ook voor de kunst?
Geef uw reactie!

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram