And:
Art History Complete.
Galería artelibre “20 years, in 20x20” with MEAM
News:
Kunstzaal Van Heijningen, Art Gallery Clatia, Bolivia


 

Portret van Tessa Tempera-olie

Portret van Tessa Tempera-olie-linnen 80x40cm

The making of Tessa’s Portrait

Once I started on Tessa’s portrait. I was struck by her pose and charisma, and the small chair from Honduras fitted in very well. Still, whatever I tried, I didn’t like the colors.

first designs portrait

First designs of Tessa's portrait

I took a different approach and found a photo with lavender flowers on a mountain top in the Pyrenees, with beautiful violets and greens. Using Photoshop I filled in the background. All of a sudden I let that go on into the dress. Gotche! Sketching with Photoshop is so much quicker and it brings you all kinds of new ideas.
I didn’t want the lavender look like flowery wallpaper to continue into the dress, which I had seen somewhere. It should look ‘real’, spatial. Flowering, life, the pleasure of youth, a world that is open to you. Just as she stands there, with that smile.

Gezien van de Riet designs

Gezien van de Riet More designs

What had I got in to! Two differrent kinds of perspective had to be joined! The lavender plants themselves stood in the direction of an invisible horizon. But I didn’t want it to look like Tessa was standing among the lavender on that mountain. The dress with the lavender also made that impossible, because it made a standing plain surface. This whole idea turned out to go irritatingly slow, without any clue whatsoever for a happy turn out. Why oh why, you ms. Quixote! Only at the end would I know if I had succeeded. And if not: all those hours of work thrown away? But in my phantasy  it still looked phantastic. Giddy up, Rocinante! It turned out to be a two years quest.


Artbook forgot modern realism

stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

Recently I was given a Dutch translation of the book: Art – The whole story (editor: Stephen Farthing; first published in 2010).
Beautiful pictures, handy time bars. I can’t judge the quality, but the Dutch title and subtitle promise to tell “the whole story” and “the right perspective”. At once I look up the last chapters: does it include contemporary realism? No! No? No! Well, Lucian Freud is included. He is mentioned under European figurative painting, which according tot the time bar lasted from 1945 till 1966. What? Freud wasn’t dead then and went on painting with gusto and realism. Just as figurative art (also called realism) is going till this day.

What else?
Oh yes, hyper realism is included, dated 1968 till today. But, but, modern realism is so much more. This omission can be blamed on the taboo on realism. Well, let’s do something about that. We’ve got the internet, where you can see wonderful contemporary realist works of art. Just a handful:

Joke Frima Eternal Return

Joke Frima Eternal Return Oil-linen 19,6x35,4

Grietje Postma Kleurenhoutsnede

Grietje Postma Kleurenhoutsnede 2014-I 40x50cm

Art historian Peter Trippi, among many things curator of the exposition of Lawrence Alma-Tadema in the Fries Museum and Waterhouse in the Groninger Museum, once pointed out a significant and curious phenomenon. On the one hand we see long queues at the museums featuring 19th-century realist art. Quite a few spectators would love to have a Breitner or Mary Cassatt on their own wall. Well, we can’t afford those, can we?

Aurelio Rodriguez En busca de la memoria crayon-wood MEAM

Aurelio Rodriguez Lopez En busca de la memoria crayon-wood 50x50cm MEAM

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel 40x40cm Museum Møhlmann

Ricky Mujica Proud oil-canvas

Ricky Mujica Proud oil-canvas 91,94x121,92

Wait,
because on the other hand there is affordable top-quality contemporary realist art. We can buy those! Only, because of the taboo, this art is not prominent in the media. The potential buyer doesn’t know it. Or is reluctant because of this taboo.

Teresa Oaxaca The Pierrot

Teresa Oaxaca The Pierrot

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV 80x40cm

Vincent Desiderio Theseus

Vincent Desiderio Theseus

Kenne Gregoire Voyeur

Kenne Gregoire Voyeur Acryl-olie-paneel 34x31cm

Nevertheless modern realism is alive and kicking – so much so that it is quite a movement nowadays in the US. It was already well established in the Netherlands. And now look at Spain. And Japan. And.. and..

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin MEAM

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin 150x100x100cm MEAM

Golucho Retrato de insomnios MEAM

Golucho Retrato de insomnios 120x170cm MEAM

My thanks to all artists who permitted to post their images:
Vincent Desiderio, Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Kenne Grégoire, Ricky Mujica, Teresa Oaxaca, Grietje Postma, Museum Møhlmann (Rob Møhlmann), MEAM (Aurelio Rodriguez Lopez, Grzgorz Gwiazda, Golucho).


Galería artelibre, “20 years, in 20x20”

20 years, in 20x20cm

20 years, in 20x20cm

Galería artelibre in Zaragoza, Spain, exists for 20 years as an on-line art gallery. Founder and director is  José Enrique González. He is promoting modern realism thru all kinds of activities, especially the internationally renowned portrait competition ‘Modportrait’ – in co-operation with MEAM (Museu Europeo de Arte Moderno in Barcelona). He writes:

“From the very beginning we decided to create one of the first virtual galleries that would strongly support the figurative, realistic and hyper-realistic art.

Times were far from easy for this artistic current which was vilified, neglected and even forgotten by both, gallery owners and official bodies.

(…) Even though there is still a long way to go on this, this is the beginning of an unstoppable era.”

The “20 years” are being celebrated extensively, with works of art of 20x20 cms by 165 artists from all over the world. All framed in the same way, they are being exposed in beautiful rooms, shining like stars in the sky.

To be seen in Zaragoza in the beautiful Palacio Bantierra,
from March 7 till Apil 5.
In Barcelona in the swinging MEAM Museum, from July 9 till September 1st.

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel 20x20cm

I am happy and proud that it includes my work “Our gingko in autumn”. And that I am part of Galería Artelibre, under “Grandes Autores”. https://www.artelibre.net/


News

Kunstzaal Van Heijningen
This art gallery in The Hague has created an on-line art platform, where my work is to be found as well.


Art Gallery Clatia
I was invited to participate on this on-line art platform from China. It includes internationally acclaimed artists, it looks real good! My page will come on-line shortly.


Bolivia
I was invited by the Fundación Cultural del Banco Central de Bolivia to expose in the Museo Nacional de Arte in La Paz, Bolivia, and the Centro de la Cultura Plurinacional in Santa Cruz, Bolivia. A great honor!

Gezien van de Riet, Bolivian Aymaras Watercolor for video

This is wonderful, because I lost my heart to Bolivia, where I worked for many years with lots of love as a sociologist, especially in developing educational material, and where I was able to study at the Escuela de Bellas Artes, the classical art academy in La Paz.

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

En:
Kunstboek vergat modern realisme.
"20 years, in 20x20" artelibre en MEAM.
Nieuws:
Kunstzaal van Heijningen, Art Gallery Clatia, Bolivia.


Portret van Tessa Tempera-olie

Portret van Tessa Tempera-olie-linnen 80x40cm

The making of ... Tessa's portret

Eens begon ik aan het portret van Tessa. Houding en uitstraling vond ik leuk en het Hondurese stoeltje hoorde er helemaal bij. Echter, wát ik ook probeerde, de kleuren bevielen me niet.

Gezien van de Riet First designs and paintings portrait

Gezien van de Riet First designs and paintings of Tessa's portrait

Ik sloeg een andere richting in en vond een foto van lavendel op een Pyrenese berg, met violetten en groenen. Met Photoshop vulde ik daarmee de achtergrond, en, als ik de jurk nou ook eens... Hebbes! Schetsen met Photoshop is sneller dan op papier en je komt op allerlei ideeën.
Maar, de lavendel mocht geen decoratief bloembehang worden dat doorliep in de jurk, zoals ik wel eens gezien had. Het moest ‘echt’, ruimtelijk lijken. Bloei, leven, het plezier van jong zijn, een wereld die voor je open ligt. Juist zoals ze er staat, met die glimlach.

Gezien van de Riet designs

Gezien van de Riet More designs

Wat haalde ik me nu op de hals! Twee verschillende perspectieven moesten verenigd! De lavendels zelf stonden in een min of meer horizontaal vlak. Maar het moest niet lijken of Tessa tussen de lavendel op die berg stond. De jurk met lavendel maakte dat ook onmogelijk want die stond immers in een recht opstaand vlak. Dit hele project beloofde tergend langzaam te gaan, zonder ook maar één aanwijzing voor een goede afloop. Waarom toch, Doña Quichote! Pas op het laatst zou ik immers weten of het was gelukt. En dan, uren en uren weggegooid?! Maar in mijn fantasie zag het er steeds fantastisch uit. Vooruit, ros Rocinante! Het werd een twee jaar lange tocht.


Kunstboek vergat modern realisme

stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

Pas geleden kreeg ik het boek:
Kunst in het juiste perspectief. Compleet overzicht van de belangrijkste kunstwerken, kunstenaars en stromingen door de eeuwen heen. Onder redactie van Stephen Farthing. Uitgave 2018. (Eerste uitgave: 2010).

Mooie plaatjes, handige tijdsbalken. Over de kwaliteit kan ik niet oordelen, maar de titel vertelt dat het boek ‘compleet’ is en ‘in het juiste perspectief’ staat. Meteen kijk ik achterin: staat hedendaags realisme er in? Nee. Nee? Nee. Nou vooruit, Lucian Freud wel. Hij wordt besproken bij de Europese figuratieve schilderkunst, die volgens de tijdsbalk van 1945 tot 1966 duurde. Wat? Freud was toen nog lang niet dood en schilderde lustig en realistisch door. Net als de figuratieve kunst die tot op heden wordt beoefend, nu ook wel als realisme aangeduid.

En verder?
Ja, wel aandacht voor hyperrealisme, gedateerd van 1968 tot heden. Maar, maar, het moderne realisme omvat zoveel meer. Deze omissie is te wijten aan het taboe op realisme. We gaan er iets aan doen. Daar is internet waar je prachtige, hedendaagse, modern realistische kunstwerken kunt zien. Een greep:

Joke Frima Eternal Return

Joke Frima Eternal Return Oil-linen 19,6x35,4

Grietje Postma Kleurenhoutsnede

Grietje Postma Kleurenhoutsnede 2014-I 40x50cm

Kunsthistoricus Peter Trippi, o.a. organisator van de expositie over Alma Tadema (Fries Museum) en Waterhouse (Groninger Museum), wees ooit op een veelzeggend en eigenaardig verschijnsel. Enerzijds staan er lange rijen voor musea om realistische kunst van de 19de eeuw te bewonderen. Menig kijker zou zelf graag een Breitner of Mary Cassatt in de woonkamer hebben. Niet te betalen hè?

Aurelio Rodriguez En busca de la memoria crayon-wood MEAM

Aurelio Rodriguez Lopez En busca de la memoria crayon-wood 50x50cm MEAM

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel

Rob Møhlmann Droog staan olieverf-paneel 40x40cm Museum Møhlmann

Ricky Mujica Proud oil-canvas

Ricky Mujica Proud oil-canvas 91,94x121,92

Wacht,
want anderzijds biedt hedendaagse realistische topkunst wél toegankelijke prijzen. Kopen kan wél! Alleen, door het taboe komt het te weinig in de media. De potentiële koper is daardoor niet op de hoogte. Of schrikt zelf terug voor dat taboe.

Teresa Oaxaca The Pierrot

Teresa Oaxaca The Pierrot

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV

Lorena Kloosterboer Tempus ad Requiem XXV 80x40cm

Vincent Desiderio Theseus

Vincent Desiderio Theseus

Kenne Gregoire Voyeur

Kenne Gregoire Voyeur Acryl-olie-paneel 34x31cm

Desondanks is het moderne realisme zo levenskrachtig, dat het zelfs uitgroeide tot een beweging in de VS. We hadden al een sterke vertegenwoordiging in Nederland. Let eens op Spanje. Japan. En... en...

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin MEAM

Grzgorz Gwiazda Sitting man Resin 150x100x100cm MEAM

Golucho Retrato de insomnios MEAM

Golucho Retrato de insomnios 120x170cm MEAM

Mijn dank aan alle kunstenaars die toestemden in plaatsing van hun afbeeldingen:
Vincent Desiderio, Joke Frima, Lorena Kloosterboer, Kenne Grégoire, Ricky Mujica, Teresa Oaxaca, Grietje Postma, Museum Møhlmann (Rob Møhlmann), MEAM (Aurelio Rodriguez Lopez, Grzgorz Gwiazda, Golucho).


Galería artelibre, “20 years, in 20x20”

20 years, in 20x20cm

20 years, in 20x20cm

Galería artelibre, Zaragoza, Spanje, bestaat in 2019 twintig jaar als online galerie. Oprichter en directeur is José Enrique González. Hij promoot het moderne realisme middels allerlei activiteiten, met name de internationaal bekende portret competitie ‘Modportrait’(dit in samenwerking met het MEAM, Museo Europeo de Arte Moderno in Barcelona). Hij schrijft:

“From the very beginning we decided to create one of the first virtual galleries that would strongly support the figurative, realistic and hyper-realistic art.
Times were far from easy for this artistic current which was vilified, neglected and even forgotten by both, gallery owners and official bodies.
(…) Even though there is still a long way to go on this, this is the beginning of an unstoppable era.”

De “20 years” worden uitbundig gevierd, met werkstukken van “20x20”, - centimeter - door 165 kunstenaars uit allerlei landen. Allen in eenzelfde lijst komen ze in bijzonder mooie zalen te hangen, schitterend als sterretjes aan de hemel.
In Zaragoza in het prachtige Palacio Bantierra, van 7 maart tot 5 april.
In Barcelona in het bruisende museum MEAM, van 9 juli tot 1 september.

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel

Gezien van de Riet Our Gingko in Autumn Tempera-oil-panel 20x20cm

Ik ben blij en trots dat ‘Onze gingko in de herfst’ daar bij is! En dat ik deel mag uitmaken van Galería Artelibre, onder Grandes Autores.
https://www.artelibre.net


Nieuws

Kunstzaal van Heijningen
Deze galerie heeft een kunstplatform gecreëerd en ik ben er ook te vinden: https://kunstzaalvanheijningen.nl, klik op ‘Kunstenaars’ in de menubalk, vind mijn naam in ‘Zoek een kunstenaar’. Ik ben van plan ook berichten op mijn pagina te plaatsen.


Art Gallery Clatia
Er kwam een uitnodiging tot deelname aan het kunstplatform van Art Gallery Clatia in
China. Er staan internationaal bekende kunstenaars op, dus het lijkt me niet verkeerd! Binnenkort is mijn pagina klaar.
https://en.clatia.com/artgallery


Bolivia
De Fundación Cultural van de Banco Central van Bolivia nodigde me uit te exposeren in het Museo Nacional de Arte en het Centro de la Cultural Plurinacional de Santa Cruz. Een grote eer!

illustratie van Aymara echtpaar in Bolivia

Aymara echtpaar, Altiplano, Bolivia

En fantastisch omdat ik mijn hart heb verpand aan Bolivia, waar ik met ongelooflijk veel plezier vele jaren heb gewerkt als sociologe en illustrator, met name in het maken van educatief materiaal, en waar ik onderwijs mocht genieten van de op klassieke leest geschoeide Escuela de Bellas Artes in La Paz.

 

En:
Galerie Petit wordt opgeheven.
Mijn stokpaardje, de media.


Museum Møhlmann nodigde mij uit voor deelname aan de tentoonstelling Stapel op Vee. Mooi! Altijd al wilde ik paarden en koeien van de Pyreneeën schilderen. Ze zijn schitterend in dat landschap. Geen rotzooi daar. Schone lucht, weiden vol kruiden. Ik wandel er graag. Het oog schiet in de schilderstand zodra deze dieren verschijnen. De opwinding slaat toe bij spannende composities. Ik ren of sluip, onderwijl de camera openend, mijn blik op het tafereel gericht. Het moest een keer gebeuren: een kuiltje en ik viel. De enkel deed vreselijk pijn.

Wat moet dat?

Vlakbij stond een grote drinkbak waarin ik mijn enkel onderdompelde. De koeien kwamen op een drafje naar me toe en ik vreesde hun gewicht en grote horens… Ze gingen allemaal bij de andere helft van de bak staan, de ogen met grote wimpers op mij gericht: “Wat moet dat hier!?”
Hoe nu naar beneden? Mijn man zag een jogger,  ver weg. Uit alle macht blies hij op het alarmfluitje. De jogger jogde door. Na het derde signaal draaide hij zich toch om. Ik stak beide armen in de lucht, voor het noodsignaal. De reddende engel bleek van de Guardia Civil. Goed getraind kon hij me wel over de rivier dragen. Of moest ik achterblijven? Nee, ik sleepte me wel tussen de Nordic Walk stokken voort. Terug in het dorp verzekerde de dokter me: “Als u zoveel kilometer heeft kunnen lopen kan de enkel alleen maar verstuikt zijn.” Helaas, dit was geen feit, de enkel bleek gebroken. Keienpoten moet je hebben in de bergen!

Veulen in de Pyreneeën

Veulen in de Pyreneeën
Nee, dit veulen is geen paradepaardje en evenmin een wild paard. De benen zijn korter dan die van zijn Nederlandse familie. Het jonge beest heeft al flink ontwikkelde spieren want rotsen en kloven vereisen acrobatische vaardigheden. Hoe het ras heet kon ik zo gauw niet achterhalen. Dat zal het veulen een worst zijn. Over worst gesproken: het veulen is wel vee. Geen romantiek hier.

Merrie met veulen
Voor dit beeld zou ik zo twee gebroken enkels over hebben. Nou, moeilijkheden kwamen er toch wel. Oorspronkelijk stonden de paarden midden in het groen, terwijl ik ze voor me zag  in ruimtelijk blauw, een paardenparadijs. Voor paarden slaat dit natuurlijk nergens op, die hebben liever groen.
Ik maakte ontwerpen met Fotoshop. Het blauw kon een lucht zijn, maar ik wilde een berg. Een blauwe berg moet ver weg liggen; was die van mij dan niet veel te hoog, zat er niks tussen de paarden en die verre top?

Merrie met veulen

Tijdens het schilderen veranderde de berglijn voortdurend. Er kwamen bergen bij en anderen gingen weg. Dat is best fijn om te doen. Fijner dan die manen schilderen, dat is niet zo avontuurlijk en het gaat zo langzaam, vooral waar de haren in de war zitten. Vroeger, toen ik me veel minder om details bekommerde schoot het schilderen altijd zo lekker op. Maar, de weg naar het doel hoeft niet steeds plezierig te zijn, als het eindresultaat maar plezier geeft. Het onregelmatige, niet-schematische moet er ook zijn. Het concrete zit vaak in details. Wanneer houd je op met detaillering? Als verstarring begint. Maar ja.

Op de kop

De contouren van de bergen: moeten ze een echo zijn van de vormen van de paarden of is contrasteren beter? Sneeuwtoppen in de verte?
Ik houd het schilderij op de kop om onafhankelijk van de voorstelling om inzicht in de compositie te krijgen. Opeens vind ik wel dat er teveel groen-geel tegenover het blauw staat. Daarom komt er meer rots, witte rots van titaanwit met een beetje gebrande sienna er door. Dat steekt beter af tegen het blauw.
Het schilderij is nog niet af.


Galerie Petit

Droevig bericht
Ton van Dijk van Galerie Petit overleed in 2015. Zijn vrouw Dobs volgde hem eind 2017. De galerie wordt opgeheven. Het werk dat er in stock zat heb ik pas opgehaald.
Hoeveel goede galeries voor realistische kunst zijn er nu nog in Amsterdam? Op minder dan één hand te tellen. ‘That’s a shame!’, zoals een Amerikaans kunsthistoricus pas geleden zei. Amsterdam, in het land dat het realisme weer deed opbloeien…


stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

Mijn stokpaardje, de media
Galerie Staphorsius waar nu ook werk van mij hangt kreeg dit keer veel aandacht in de media: NRC, Telegraaf, Noordhollands Dagblad (twee keer). Een deel van de expositie was gewijd aan Rein Stuurman die de eerste vogelgids van Nederland illustreerde. Het bezoekersaantal is nu gemiddeld veertig per dag, al zes weken lang. Dat is zeker het dubbele van wat de galerie gewend is.
Op mijn stokpaardje gezeten zeg ik telkens weer: geven de media meer aandacht aan realistische kunst dan zou die er zoveel beter voor staan. Daarom moeten toekomstige kunstjournalisten weer goed worden opgeleid, daarom moeten de universiteiten … je weet wel.

And:
Galerie Petit is shutting down.
My hobby horse, the media.


Museum Møhlmann invited me to participate in the exposition “Vee op stapel” (“Cattle in stock”). Great! I have always wanted to paint the horses and cows of the Pyrenees. They look gorgeous in that landscape. No litter there. Pure air, meadows ful of herbs. I love to walk there. The eye assumes its painter’s look as soon as these animals appear. Excitement surges at all kinds of painting opportunities. I run or steal about, clutching my camera, my eyes everywhere, except on the ground... Just a small hole, but I fell and sprained my ankle.

What are you doing here?

Nearby was a drinking trough, where I dipped in my painful foot. The cows gathered curiously and I somewhat feared their big bodies and large horns... They all stood around the other side of the trough, their eyes with their bigh lashes directed at me: “What are you doing here?”
How was I supposed to get back to base camp? My husband saw a jogger, far away. He took his emergency whistle and blew. The jogger ran on. After the third signal he turned. I waved my arms, signalling an emergency.
The man presented himself as an officer of the Guardia Civil. Well trained as he was, he said that, if necessary, he could carry me over the mountain streams we had to cross. Or should I stay back? No, I dragged myself on with my nordic walking sticks. Down in the village, the doctor reassured me. “If you were able to walk this far, it can’t be fractured.” X-rays weren’t available. Unfortunately, back home it turned out that my ankle was broken. Cow’s legs is what you need in the mountains!

Foal in the Pyrenees

Foal in the Pyrenees
No, this foal is neither a parade-horse nor a a wild one. Its legs are shorter than of its Dutch cousins. The young animal already has well developed muscles: running about among the rocks and ravines demands acrobatic skills. So far, I have not been able to ascertain what breed or race it is. The foal itself probably couldn’t care less. It will live its carefree life till it is fully grown. These horses are catlle, and are bred for their meat. No false romanticism here.

Mare with foal
For this image I would gladly suffer two broken ankles. Well, the suffering came anyway. Originally, the horses stood in the middle of the green, while I saw them before me in a spatious blue, a sort of horses’ paradise. Of course for the horses themselves that makes no sense at all, they prefer the green.
I photoshopped around: the blue could be the sky, but I preferred a mountain. A bluish mountain has to be far off: was my mountain not too high, and was there nothing between the horses and that far-off mountain top?

Mare with foal

While I was painting, the contours of the mountain changed continuously. Some mountains appeared, others went away. That’s rather nice work. Nicer than painting those manes, that’s not so exciting; it’s rather slow and tedious, especially where the hairs are entangled. In the past, I used to be less hung up on details, and the painting process was nice and quick. But the way to the end doesn’t have be smooth all the time, if the end result gives pleasure. There has to be room for the irregular, the non-schematic. The concrete is often in the details. When to stop detailing? When it grows rigid. But...

Upside down

The contours of the mountains: should they echo or contrast the forms of the horses? Maybe I should add some snowy mountain tops?
I turned the painting upside down to get insight into the composition, independently from its representation. All of a sudden I find there is too much green-yellow facing the blue. So I put in more rock, white rock painted with titanium white mixed with a litlle burnt sienna. That contrasts better with the blue.

The painting is still unfinished...


Galerie Petit

Sad news
Ton van Dijk, owner of Galerie Petit in Amsterdam, passed away in 2015. His widow Dobs followed him late 2016. The gallery is closed. I recently recovered my work in stock there.
How many good galleries for representational art are there left in Amsterdam? The can be counted on the fingers of one hand. That’s a shame, as one American art critic recently said, in the country that has seen a reflourishing of realism in our days.


stokpaardje

My hobbyhorse. Gezien van de Riet

My hobbyhorse, the media
Galerie Staphorsius, which also shows some of my work, got a lot of attention from the Dutch press this time. Part of the exhibit is dedicated to Rein Stuurman, illustrator of the birds’ guide in the Netherlands. For six weeks now, visitor numbers have doubled to an average of forty a day.
Mounting my hobby horse, I repeat: if the media would pay more attention to realist art, it would be in a much better position. For that, you need to educate the art journalists, and for that, you need to better the academic curricula, etc. etc.

Translation NL-EN: Jeroen Strengers

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram